پاورپوینت کامل اخلاق رسانه در بیانات باقر ساروخانی، هادی خانیکی، محمد فرقانی و مهناز رونقی

💡 پاورپوینت جامع و ویژه کامل
اخلاق رسانه در بیانات باقر ساروخانی، هادی خانیکی، محمد فرقانی و مهناز رونقی – انتخابی بی‌نظیر برای ارائه شما!

📊 فایل پاورپوینت کامل:

کامل
اخلاق رسانه در بیانات باقر ساروخانی، هادی خانیکی، محمد فرقانی و مهناز رونقی با ۵۱ اسلاید طراحی‌شده به‌صورت حرفه‌ای، آماده ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد. تمامی اسلایدها به‌صورت کاملاً دقیق تنظیم شده‌اند.

🎯 چرا این فایل پاورپوینت را انتخاب کنید؟

• این پاورپوینت به شما کمک می‌کند تا یک ارائه حرفه‌ای و درخشان داشته باشید که به‌سرعت توجه مخاطبان را به خود جلب می‌کند و آن‌ها را با محتوای شما همراه می‌سازد.
• ساده و شفاف: مطالب به گونه‌ای تدوین شده‌اند که به‌راحتی قابل فهم باشند، بنابراین شما به هیچ وجه درگیر پیچیدگی‌های محتوا نخواهید شد.
• آماده ارائه: نیازی به ویرایش یا تغییرات اضافی نیست؛ فایل به‌گونه‌ای طراحی شده که به‌سرعت بتوانید از آن در ارائه‌ها یا سمینارهای خود استفاده کنید.

✅ کیفیت تضمین‌شده:

کامل
اخلاق رسانه در بیانات باقر ساروخانی، هادی خانیکی، محمد فرقانی و مهناز رونقی بدون هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا نقص در تنظیمات آماده شده است تا شما بتوانید بهترین ارائه را با اطمینان کامل انجام دهید.

⚠️ یادآوری:

اگر در این توضیحات هرگونه بهم‌ریختگی مشاهده کردید، دلیل آن کپی‌برداری از متن است. در فایل اصلی کامل
اخلاق رسانه در بیانات باقر ساروخانی، هادی خانیکی، محمد فرقانی و مهناز رونقی، هیچ مشکلی وجود ندارد و تمامی اسلایدها به‌صورت دقیق تنظیم شده‌اند.

🌟 همین حالا این پاورپوینت کامل را دریافت کنید و یک ارائه موفق و بی‌نقص داشته باشید!

بخشی از متن کامل
اخلاق رسانه در بیانات باقر ساروخانی، هادی خانیکی، محمد فرقانی و مهناز رونقی :

به گزارش خبرنگار ایسنا، مراسم رونمایی و نقد کتاب «اخلاق رسانه در عصر اطلاعات» نوشته صدیقه ببران، از سلسله نشست‌های رویداد صدسالگی روزنامه اطلاعات، عصر دوشنبه ـ ۲۰ مهر ماه ـ در مؤسسه اطلاعات برگزار شد.

در این نشست علمی، جمعی از استادان و پیشکسوتان برجسته علوم ارتباطات از جمله دکتر باقر ساروخانی، دکتر هادی خانیکی، دکتر محمدمهدی فرقانی و دکتر مهناز رونقی به سخنرانی و نقد کتاب پرداختند.

این مراسم همچنین با حضور حجت‌الاسلام ایزدپناه ـ نماینده ولی‌فقیه و مدیرمسئول روزنامه اطلاعات ـ و جمعی دیگر از استادان و دانشجویان حوزه فرهنگ و ارتباطات با اجرای علیرضا بهرامی همراه بود.

اخلاق، جان‌مایه حیات جامعه

دکتر باقر ساروخانی، استاد باسابقه علوم ارتباطات درباره رابطه اخلاق با رسانه و جامعه گفت: کتاب حاضر رابطه اخلاق را با مفاهیمی مانند همدلی و درک متقابل بررسی می‌کند. انسان اخلاقی کسی است که خصوصیات دیگری را درک کند؛ وقتی می‌خواهد انتقاد کند و وقتی می‌خواهد گفتگو کند، نگاه کند که دیگری در چه شرایطی قرار دارد. من تصور می‌کنم اساساً اخلاق جان‌مایه حیات است؛ یعنی جامعه بدون اخلاق، جامعه درستی نیست.

نقش اخلاق در شکوفایی و انحطاط تمدن‌ها

ساروخانی سپس با اشاره به نقش اخلاق در تاریخ تمدن‌ها اظهار کرد: جامعه بدون اخلاق، جامعه درستی نیست. در کتاب بسیار جالب توجه است که نشان می‌دهد علل عظمت و انحطاط امپراتوری‌ها بالا رفتن فاصله طبقاتی است؛ یعنی انحطاط یک امپراتوری ناشی از فاصله طبقاتی است. ببینید تا چه حد اخلاق می‌تواند در تمدن‌ها، در پیمان‌های وفاداری، در ارتباطات و در رعایت اخلاقیات نقش‌آفرین باشد.

او افزود: ما با اندیشه‌های مختلف، رنگ‌ها و سلیقه‌های متفاوت خلق شده‌ایم و هر کدام هویت خود را داریم اما هیچ چیزی مهم‌تر از تقوای اخلاقی نیست. اخلاق را در علم و عمل پیاده کنید و مبادا به قوم و طبقه خود افتخار کنید. اخلاق شیرازه حیات است و شما نمی‌توانید سرمایه اجتماعی جامعه را بدون اخلاق حفظ کنید.

تکنولوژی، ابزاری دولبه در خدمت اخلاق یا علیه آن

دکتر ساروخانی درباره چالش‌های عصر تکنولوژی گفت: شما نمی‌توانید سرمایه اجتماعی جامعه را بدون اخلاق بسازید. حالا این اخلاق و این عظمت و اهمیت اخلاق را ببینید. امروز می‌بینید که تکنولوژی جدید حاکم شده و اندیشه‌ها، رفتارها و زندگی انسان‌ها جابه‌جا می‌شود. اخلاق انسانی همین‌جاست، تکنوکراسی همین‌جاست. یعنی شما ابعاد اخلاقی حیات انسانی را با تکنولوژی می‌سنجید. تکنولوژی یک ابزار دولبه است؛ می‌توانید در خیر و شر از آن استفاده کنید. ماشین را برای نجات و رستگاری و افتخار و راحتی آدم‌ها به کار ببرید. تکنولوژی همین است. آیا ما از این تکنولوژی برای ارتقای انسان‌ها و اخلاق انسانی استفاده می‌کنیم؟ متأسفانه در یافته‌ها، آفت‌های انسان بر انسان در عصر جدید نمایان شده است.

او پس از طرح پرسش بالا برای حاضران، در ادامه تصریح کرد: رنسانس دنیا را جابه‌جا کرد، ولی با اندیشه وارد جامعه شد و جامعه را دگرگون کرد. به مردمان گفت که به جای اینکه بنشینیم و فقط دعا کنیم، خداوند به شما عقل و توانایی داده است؛ کافی است از این عقل استفاده کنیم و جامعه بسازیم. بنابراین رنسانس با اندیشه آغاز شد، با رعایت اخلاق آغاز شد. ولی حالا تکنولوژی جدید، تمدنی تولید می‌کند که شما نظر خود، منافع خود را در زبان دیگری قرار می‌دهید و این چقدر خطرناک است.

رسالت رسانه در ترویج اخلاق در جامعه

دکتر ساروخانی با اشاره به نقش رسانه‌ها افزود: یونانیان باستان دقت می‌کردند که آدم چیست، انسان چیست؛ انسانی که با دیگران ارتباط برقرار می‌کند. چنین انسانی را با رسانه‌های جدید معرفی می‌کنیم. ببینید مثلاً این تکنولوژی بد نیست، به ما امکان می‌دهد یک انسان بزرگ و توانا باشیم، انسانی باشیم که در تاریخ انسان وجود نداشته است. چشم ما می‌تواند هزاران کیلومتر را ببیند. بنابراین این تکنولوژی، امکاناتی برای ارتقای اخلاقی فراهم می‌کند اما آیا از این امکانات برای ابتکار، محبت و صلح استفاده می‌کنیم؟ این ابزار جنگی و هک کردن تمام سازمان‌های جهانی، ساخته‌های انسان است. انسان چقدر در عصر خطر قرار دارد!

وی با اشاره به کلیدواژه «خفقان» در کتاب اخلاق رسانه، گفت: توجه داشته باشید که خفقان از بدترین اعتیادهای جامعه بشری است. آیا واقعاً اخلاقی است که شکاف طبقاتی و نابرابری‌های بی‌سابقه تاریخ ایجاد شود؟ وقتی شکاف طبقاتی ایجاد شد، جامعه سالمی نخواهد بود و سرمایه اجتماعی بالا نیست. ما به جای آنکه از تکنولوژی در جهت رفاه، آسایش و امنیت غذایی استفاده کنیم، در جهت جنگ و از بین بردن دیگران استفاده می‌کنیم یا متأسفانه به حریم خصوصی آدم‌ها ورود می‌کنیم.

باقر ساروخانی در بخشی از سخنانش در موسسه اطلاعات، اظهار کرد: بزرگ‌ترین مساله جامعه جدید را ایجاد کرده‌ایم: ناامنی شغلی. یعنی شما حالا روزنامه‌نگارید، راننده‌اید یا هرچیز دیگر، به شما می‌گویند آقا بلند شو، دیگر تمام شد، همه‌چیز اتوماتیک شد. بازار کار می‌گوید برنامه‌ریزی کامپیوتر جای راننده ساده را می‌گیرد. امنیت امروز هست، فردا نمی‌توانیم شغل داشته باشیم. ببینید اخلاق جامعه بدون امنیت شغلی جامعه شدنی نیست. الان یخچال خریده‌اید، اما یک سال یا دو سال بعد کهنه می‌شود؛ تکنولوژی و خلاقیت هر روز اژدهای جدیدی می‌سازد.

کارگزاران رسانه و مسئولیت اخلاقی

این استاد ارتباطات سپس گفت: کارگزاران روزنامه باید اخلاقی باشند و مبادا در تحلیل و اندیشه از اخلاق فاصله بگیرند. از طرف دیگر، رسانه و روزنامه باید اخلاق را در جامعه تزریق کنند و به عمق جامعه ببرند. اینجاست که شما توانایی دارید جامعه اخلاقی و انسان‌های اخلاقی بسازید که در عمل اخلاق را به کار ببرند. انسانی که غرق در تکنوکراسی و تکنولوژی است، انسان سالمی نیست و سعادتمند و آرام نیست. باید از انسان در برابر ساخته‌های خودش حمایت کنیم و این ساختار را در خدمت انسان قرار دهیم.

امید به تمدن اخلاق‌محور و انسان‌محور

ساروخانی در پایان ابراز امیدواری کرد: امیدوارم روزی این امکانات به کار گرفته شود و با هم به امید روزی باشیم که انسان‌ها با توان بالای تکنولوژی، سرزمین امن برای بندگان خدا بسازند. امیدوارم انسان‌ها از اسارت ساختار خود رها شوند و جهان را برای همه مردمان به کار گیرند، همه از محبت، کار و خلاقیت بهره بگیرند و عدالت توزیعی که متن اخلاق و جوهره اخلاقی است، محقق شود. امیدواریم روزی اخلاق در جای‌جای جهان قرار بگیرد و تمدن اخلاق‌محور و انسان‌محور، شکوفایی همه استعدادها را به ارمغان آورد.

اخلاق رسانه در دوران چیرگی بی‌اخلاقی؛ مسئولیت ما در برابر دیگری

در این مراسم همچنین دکتر هادی خانیکی، از استادان باسابقه علوم ارتباطات، با اشاره به جایگاه روزنامه اطلاعات گفت: روزنامه اطلاعات در دوران چیرگی بی‌اخلاقی، یکی از ستون‌های اخلاق بوده است؛ مرحوم آقای دعایی و دیگران این مسیر را حفظ کردند. در زمانی که حقیقت با خیال، فهم با شایعه و انسان با ماشین هر روز بیشتر مخلوط می‌شود، پرسشی زنده شده است: مسئولیت ما در برابر دیگری چیست؟

او افزود: نویسنده محترم در مقدمه کتاب اخلاق رسانه با اشاره به نقش تأثیرگذار رسانه‌ها و شکل‌دهی آن‌ها به افکار عمومی، راهنمای عمل اطلاعات را مورد تأکید قرار داده و این گزاره را برگرفته است که هر پیام رسانه‌ای افزون بر انتقال اطلاعات مهم، در کرامت انسانی و مشارکت دادن مخاطب نیز مسئول است. من در این صحبت سعی می‌کنم بخش متناظر با کتاب را دنبال کنم؛ اهمیت اخلاق فردی و رسیدن از اخلاق فردی به اخلاق ارتباطات و هوش مصنوعی، با همان پرسش بنیادین که مسئولیت انسان در جهان اطلاعات کجاست و تا کجا پیش می‌رود؟

سطح اول: اخلاق فردی و ضرورت خویشتن‌داری دیجیتال

خانیکی درباره اخلاق فردی گفت: من فکر می‌کنم آغاز سخن اخلاق، از خود انسان است؛ چرا که هیچ اخلاقی بدون اخلاق خودِ فاعل اخلاقی ممکن نیست. در سنت اندیشه‌ای ما نیز اخلاق پیش از اینکه نظریه باشد، تربیت و ریاضت بوده است. کسی که می‌خواهد در جهان اطلاعات مسئول باشد، اول باید خودش را بشناسد؛ اینکه کیست و چه می‌خواهد.

او افزود: در عصر ارتباطات و اطلاعات، این خودشناسی یک وجه کاربردی تازه پیدا کرده که می‌توان آن را خویشتن‌داری دیجیتال نامید. امروز ما با معماری‌هایی سروکار داریم که برای تسخیر توجه انسان طراحی شده‌اند؛ الگوریتم‌هایی که خوراک‌سازی می‌کنند، اعلان‌هایی که پیوسته فرایند و جریان‌های بی‌پایان محتوا، مرز میان نیاز و اعتماد را با اعتیاد در هم می‌شکنند. خویشتن‌داری دیجیتال یعنی بازیابی حاکمیت انسان بر توجه خویش؛ یعنی تسلیم آگاهانه به اینکه چه ببینیم، چه بخوانیم و مسائلی از این دست.

خانیکی سه رکن برای خویشتن‌داری دیجیتال برشمرد و گفت: رکن اول آگاهی است؛ اینکه بدانیم فناوری بی‌طرف نیست و معماری هر پلتفرم می‌تواند اهداف تجاری یا سیاسی داشته باشد. رکن دوم انضباط انتخاب است؛ وقت و میزان مصرف و داشتن سکوت دیجیتال در برنامه روزانه؛ همان سکوتی که در اخلاق کلاسیک از آن به عنوان خلوت و درون‌گرایی یاد می‌شد و امروز ما به سکوت دیجیتال هم نیاز داریم. رکن سوم مسئولیت فردی است؛ در فعل کوچک بازنشر یک شایعه، خودش می‌تواند یک عمل غیراخلاقی باشد، هرچند به ظاهر فقط زدن یک دکمه است.

اخلاق حرفه‌ای؛ از ضمیر درونی تا عملکرد سازمانی

خانیکی درباره اخلاق حرفه‌ای اظهار کرد: از منظر اخلاق حرفه‌ای، همان‌گونه که مورد تأکید نویسنده است، در این سطح فردی، خبرنگار، مدیر رسانه و پژوهشگر رسانه، هر یک پیش از اینکه حامل پیام باشند، انسان هستند. رسانه‌ای که در درونش خودشناسی و خویشتن‌داری سامان نگرفته باشد، در بیرونش نمی‌تواند حقیقت‌محور باشد. به همین سبب کتاب پیش از رفتن به سراغ منشورهای جهانی و روابط بین‌المللی، نخست بر بنیان‌های فلسفی، تاریخی و مذهبی تکیه می‌کند؛ گویا می‌خواهد بگوید اخلاق رسانه‌ای از اتاق فکر شروع نمی‌شود، از ضمیر و درون‌مایه خبرنگار شروع می‌شود.

سطح دوم: اخلاق ارتباطات و مسئولیت در قبال دیگری

خانیکی درباره اخلاق ارتباطات گفت: اخلاق رسانه در بنیاد خود، اخلاق رابطه است. رسانه فقط دستگاهی برای انتقال پیام نیست؛ شبکه‌ای از نسبت‌هاست میان گوینده و شنونده، میان روزنامه‌نگار و شهروند، میان قدرت و جامعه و میان گروه‌هایی که در فضای عمومی دیده می‌شوند یا بیرون می‌افتند و از فضای رسمی محروم می‌مانند. در این شبکه، حقیقت صرفاً یک ارزش انتزاعی نیست؛ شرط اعتماد است و اعتماد شرط رابطه.

او افزود: اما حقیقت و حقیقت‌جویی رسانه‌ای به معنای ادعای مالکیت حقیقت نیست؛ به معنای روشی است که در آن خبر پیش از انتشار خطاب و پس از آشکار شدن اصلاح می‌شود، منابع و محدودیت‌های دانسته‌ها روشن می‌شود و صدای کسانی که معمولاً شنیده نمی‌شوند یا مجال سخن ندارند، شنیده می‌شود. اینجا دیگر عدالت و کرامت انسانی به معیارهای سنجش کار رسانه تبدیل می‌شوند. آیا پوشش خبری، گروهی را به شیء تماشا و تمسخر فرو نکاسته؟ حریم خصوصی و شرافت افراد رعایت شده؟ آیا پیچیدگی‌های یک رویداد قربانی سرعت یا هیجان نشده است؟

دکتر خانیکی با اشاره به یادآوری نویسنده کتاب اخلاق رسانه گفت: هر پیام رسانه‌ای مسئولیتی در مقابل حقیقت، عدالت و کرامت انسانی دارد. این گزاره را می‌شود دعوت دانست به بازاندیشی در عادت‌های روزمره رسانه‌ای. ممکن است پیام درست باشد اما شیوه انتشارش ناعادلانه باشد؛ ممکن است تصویری واقعی باشد اما انتشارش ناقض کرامت و حریم خصوصی باشد؛ ممکن است خبری از نظر فنی دقیق باشد اما با حذف زمینه، مخاطب را به داوری نادرست سوق دهد.

ضرورت زمینه‌مندی و پرهیز از تعمیم افراطی

دکتر هادی خانیکی در بخشی از سخنانش اظهار کرد: اخلاق ارتباطات از ما می‌خواهد نه فقط بپرسیم آیا این جمله درست است یا نه، بلکه بپرسیم این پیام در چه بافت و زمینه‌ای منتشر می‌شود، چه کسانی را متأثر می‌کند و چه امکاناتی برای پاسخ و تصحیح باقی می‌گذارد. اخلاق حرفه‌ای زمانی زنده می‌ماند که در فرهنگ سازمانی رسانه‌ای، در شیوه سردبیری، در رابطه با منابع و در پاسخگویی به مخاطبان جاری شود.

او افزود: در مرور فصول جهانی و تجربه عام، نباید تفاوت‌های محلی را کنار بگذاریم و نه آن‌چنان به تفاوت‌ها تأکید کنیم که منشور اخلاقی به متنی بی‌ارتباط با واقعیت جامعه تبدیل شود. گاه آن‌قدر به تفاوت‌های جامعه خودمان تأکید می‌کنیم که گویا می‌توانیم هر دروغ و تهمتی را به بهانه اینکه رقیبی را از میدان خارج کنیم یا دشمنی را دور کنیم، منتقل کنیم. و گاه آن‌چنان به اصول عام تکیه می‌کنیم که ویژگی‌های فرهنگی، اجتماعی و تاریخی خودمان را فراموش می‌کنیم.

سطح سوم: اخلاق هوش مصنوعی و مشروعیت انسان در جهان اطلاعات

این استاد برجسته ارتباطات درباره رعایت اخلاق در استفاده از هوش مصنوعی گفت: به پرسش دشوار روزگار خودمان رسیدیم؛ وقتی که بخشی از تولید، دسته‌بندی و توصیه پیام به سامانه‌های مصنوعی سپرده می‌شود، مسئولیت اخلاقی به عهده کیست؟ سامانه می‌تواند داده‌ها را تحلیل کند، متن یا تصویر بسازد و پیشنهادهای شخصی‌سازی‌شده عرضه کند، اما آیا توانایی پردازش به خودی خود به پیامدها یا پاسخگویی اخلاقی هم هست؟ اخلاق همچنان به انسان‌ها و نهادهایی بازمی‌گردد که سامانه را طراحی، آموزش را به کار می‌گیرند و بر آن نظارت می‌کنند.

او افزود: چالش‌ها فقط در جعل تصویر و خبر خلاصه نمی‌شود. داده‌های ناقص یا سوگیرانه ممکن است تبعیض را بازتولید کنند؛ سازوکارهای نامرئی رتبه‌بندی و درجه‌یک و دو کردن شهروندان ممکن است بعضی صداها را برجسته و بعضی را خاموش کنند؛ تولید انبوه محتوا می‌تواند منبع معتبر را دشوار کند؛ و سپردن داوری به سامانه‌های خودکار می‌تواند مسئولیت را میان افراد و سازمان‌ها پراکنده کند تا هیچ‌کس پاسخگو نباشد.

خانیکی تصریح کرد: در چنین وضعی، پرسش اخلاقی دیگر آن نیست که آیا از هوش مصنوعی استفاده می‌کنیم یا نه؛ پرسش این است که تحت چه شرایطی، با چه شفافیت

پیش‌نمایشی از اسلایدها برای آشنایی شما با کیفیت محتوا :