پاورپوینت کامل برای نجات ایران باید اقتدار علم را در ساختار تصمیم‌گیری افزایش دهیم

💡 پاورپوینت جامع و ویژه کامل
برای نجات ایران باید اقتدار علم را در ساختار تصمیم‌گیری افزایش دهیم – انتخابی بی‌نظیر برای ارائه شما!

📊 فایل پاورپوینت کامل:

کامل
برای نجات ایران باید اقتدار علم را در ساختار تصمیم‌گیری افزایش دهیم با ۵۰ اسلاید طراحی‌شده به‌صورت حرفه‌ای، آماده ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد. تمامی اسلایدها به‌صورت کاملاً دقیق تنظیم شده‌اند.

🎯 چرا این فایل پاورپوینت را انتخاب کنید؟

• این پاورپوینت به شما کمک می‌کند تا یک ارائه حرفه‌ای و درخشان داشته باشید که به‌سرعت توجه مخاطبان را به خود جلب می‌کند و آن‌ها را با محتوای شما همراه می‌سازد.
• ساده و شفاف: مطالب به گونه‌ای تدوین شده‌اند که به‌راحتی قابل فهم باشند، بنابراین شما به هیچ وجه درگیر پیچیدگی‌های محتوا نخواهید شد.
• آماده ارائه: نیازی به ویرایش یا تغییرات اضافی نیست؛ فایل به‌گونه‌ای طراحی شده که به‌سرعت بتوانید از آن در ارائه‌ها یا سمینارهای خود استفاده کنید.

✅ کیفیت تضمین‌شده:

کامل
برای نجات ایران باید اقتدار علم را در ساختار تصمیم‌گیری افزایش دهیم بدون هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا نقص در تنظیمات آماده شده است تا شما بتوانید بهترین ارائه را با اطمینان کامل انجام دهید.

⚠️ یادآوری:

اگر در این توضیحات هرگونه بهم‌ریختگی مشاهده کردید، دلیل آن کپی‌برداری از متن است. در فایل اصلی کامل
برای نجات ایران باید اقتدار علم را در ساختار تصمیم‌گیری افزایش دهیم، هیچ مشکلی وجود ندارد و تمامی اسلایدها به‌صورت دقیق تنظیم شده‌اند.

🌟 همین حالا این پاورپوینت کامل را دریافت کنید و یک ارائه موفق و بی‌نقص داشته باشید!

بخشی از متن کامل
برای نجات ایران باید اقتدار علم را در ساختار تصمیم‌گیری افزایش دهیم :

به گزارش ایسنا، فرشاد مؤمنی در آیین افتتاح اندیشکده اشتغال دانش بنیان جهاد دانشگاهی که امروز در سازمان تجاری سازی وفناوری و اشتغال دانش بنیان جهاد دانشگاهی برگزار شد، با انتقاد از نظام تصمیم‌گیری و تخصیص منابع در کشور گفت: ما اکنون با یک نظام تصمیم‌گیری و تخصیص منابع روبه‌رو هستیم که نه قادر است از تجربه‌های شکست‌خورده خود درس بگیرد و نه می‌تواند از تجربه‌های موفق خود بیاموزد.

وی افزود: با یک نظم اجتماعی مواجه هستیم که هر روز بیشتر به سمت از کارکرد افتادگی سیستمی حرکت می‌کند؛ یعنی هر کسی در هر جایگاهی که قرار گرفته و از او انتظارات مشخصی وجود دارد، همه کار می‌کند جز اینکه درباره همان انتظارات فکر کند.

مؤمنی ادامه داد: به‌طور کلی تصور کنید که یک برنامه میان‌مدت طراحی می‌کنیم، برای اهدافی که در آن برنامه مشخص شده، مجموعه‌ای از هدف‌ها را در نظر می‌گیریم و سپس برای تحقق آن اهداف منابع ارزی، ریالی و انسانی اختصاص می‌دهیم. همه این ارز، ریال و منابع انسانی صرف می‌شود، اما آنچه حاصل می‌شود فاصله بسیار زیادی با آن چیزی دارد که باید محقق می‌شد؛ با این حال، هیچ واکنش مشخصی از سوی نظام تصمیم‌گیری و تخصیص منابع نمی‌بینید که بپرسد چه اتفاقی افتاده و چه کاری باید انجام دهیم.

تحقق ۹ درصدی اهداف برنامه ششم و نبود واکنش در نظام تصمیم‌گیری

رئیس مؤسسه مطالعات دین و اقتصاد اظهار کرد: برای مثال، اسنادی داریم که بر اساس برخی معیارها نشان می‌دهد از کل اهداف برنامه ششم توسعه، تنها ۹ درصد آن تحقق پیدا کرده است؛ اما زمانی که این موضوع را متوجه می‌شویم، با زمانی که از آن اطلاعی نداریم، هیچ تفاوتی در رفتار نظام تصمیم‌گیری مشاهده نمی‌کنیم.

وی گفت: وقتی هر یک از این موارد را که متأسفانه تعدادشان هم بسیار زیاد است، زیر ذره‌بین قرار می‌دهیم، می‌بینیم که ما آن ورزیدگی‌ها را چه در ساحت اندیشه و چه در ساحت عمل، به هیچ‌وجه در حد مثال نداریم.

مؤمنی ادامه داد: به دلایل پرشماری که اکنون فرصت پرداختن به آنها نیست، یک نظام تصمیم‌گیری و تخصیص منابع پدید آورده‌ایم که دچار عارضه خودتخریبی آنومیک شده است؛ یعنی خودش به جان نقاط قوت خود می‌افتد و برای نقاط ضعف بسترسازی می‌کند.

واردات کالاهای قابل تولید و نابودی فرصت‌های شغلی

وی با اشاره به پیامدهای سیاست‌های ارزی و تجاری گفت: حداقل ۴۰ سال است که گزارش‌های بسیار باکیفیتی منتشر می‌شود که نشان می‌دهد اگر تمرکز خود را بر واردات کالاهای قابل تولید در کشور بگذارید، مسئله فقط این نیست که منابع ارزی خود را تلف کرده‌اید؛ بلکه به ازای هر یک میلیارد دلار واردات کالاهای قابل تولید در کشور، بین ۲۵ تا ۱۰۰ هزار فرصت شغلی را از بین می‌برید.

مؤمنی افزود: بعد می‌بینیم که تبعات این مسئله چگونه خودش را نشان می‌دهد. کشور و خانوارهایی که سرمایه‌گذاری زیادی کرده‌اند تا انسان‌های باکیفیت تربیت کنند، در نتیجه سرخوردگی ناشی از این شرایط، شاهد خروج بخشی از این افراد از کشور هستند.

وی ادامه داد: آنهایی هم که در کشور باقی می‌مانند، به جای اینکه بتوانند مؤثر باشند، با انواع بیماری‌ها، گرفتاری‌ها و افسردگی مواجه می‌شوند و به جای اینکه بازدهی مورد انتظار را داشته باشیم، دوباره باید هزینه‌هایی صرف کنیم تا فرد فقط بتواند زندگی خود را ادامه دهد.

رئیس مؤسسه مطالعات دین و اقتصاد تأکید کرد: این مسئله ماجراها و حکمت‌هایی دارد که از منظر اقتصاد سیاسی رانتی باید شناسایی شوند.

چرا از تجربه‌های موفق خود یاد نمی‌گیریم؟

مؤمنی گفت: باید بتوانیم از خودمان بپرسیم چگونه ممکن است در شرایطی که گفته می‌شود از نظر هوایی، دریایی و زمینی ما را محاصره کرده‌اند، تنها ۴۸ ساعت پس از رونمایی از یک مدل پیشرفته آیفون، همان محصول در ایران عرضه شود؟ این مسئله نشان می‌دهد که در مناسباتی که برای خود ایجاد کرده‌ایم، حساب و کتاب‌هایی وجود دارد.

وی ادامه داد: در چارچوب این مناسبات، صحبت کردن درباره مقدرات کشور به خط قرمز تبدیل می‌شود و امر به معروف و نهی از منکر کردن، سیاه‌نمایی نام می‌گیرد. در نتیجه، همه چیز در خدمت این قرار می‌گیرد که بر سیاست‌های غلط و تخریبی پافشاری کنیم تا همین روند استمرار پیدا کند.

مؤمنی خاطرنشان کرد: این وضعیت مانند آن است که مانع یادگیری ما شود. بنابراین یک خطا را حتی صد بار آزمون می‌کنیم، اما عملاً نشان می‌دهیم که به خطا بودن آن پی نبرده‌ایم و دوباره همان خطا را در معرض آزمون قرار می‌دهیم.

وی افزود: همین مسئله درباره کارهای خوب و دستاوردهای مثبت نیز موضوعیت دارد. برای مثال، ما یک تجربه جنگ هشت‌ساله داشتیم که با هر معیاری نگاه کنیم، محدودیت‌ها و فشارهای آن چندین برابر شرایط کنونی بود. با این حال، باید بررسی کنیم در آن دوره چه کارهایی انجام دادیم و چه کارهایی انجام ندادیم که توانستیم آن دوره را آبرومندانه پشت سر بگذاریم.

تجربه موفق گذشته باید به ابزار یادگیری تبدیل شود

رئیس مؤسسه مطالعات دین و اقتصاد بیان کرد: اگر کسی بگوید نظام جمهوری اسلامی در یک دوره، امور خود را بسیار شرافتمندانه و همراه با پاکدامنی اداره کرده است، ممکن است حتی برای او مسئله امنیتی ایجاد شود و گفته شود که این فرد می‌خواهد فلان موضوع را برجسته کند.

مؤمنی ادامه داد: خودمان به شکل بسیار زیبایی باب فهمیدن، یادگیری و اعتلا را می‌بندیم. در حالی که باید بتوانیم تجربه‌های مثبت گذشته را به ابزار یادگیری تبدیل کنیم.

وی با اشاره به عملکرد دولت‌ها در حوزه اشتغال گفت: در زمینه اشتغال، تقریباً همه داده‌های رسمی نشان می‌دهد که بالاترین عملکرد در زمینه اشتغال در دوره پس از انقلاب، متعلق به دوره اول دولت آقای خاتمی است.

مؤمنی افزود: بسیار باعث تأسف است که حتی کسانی که فکر می‌کنند به ایشان ارادت دارند، بیشتر از این موضوع به عنوان ابزاری برای اینکه فردی کنار برود و فرد دیگری جای او بنشیند استفاده می‌کنند؛ در حالی که این موضوع باید به یک ابزار یادگیری تبدیل شود.

وی اظهار کرد: تا امروز حتی یک مقاله ندارید که توضیح داده باشد چرا در دوره اول دولت آقای خاتمی، با وجود اینکه تقریباً منابع ارزی در اختیار دولت بین یک‌دوم تا یک‌سوم منابع ارزی دوره دوم بود، چنین عملکردی در زمینه اشتغال حاصل شد.

رئیس مؤسسه مطالعات دین و اقتصاد ادامه داد: چون امروز همه چیز را به منابع و درآمدهای ارزی نسبت می‌دهیم، این پرسش مطرح نمی‌شود که چرا در دوره دوم که امکانات بسیار بیشتری فراهم شده بود و دولت تجربه بیشتری نیز به دست آورده بود، نتوانست همان کارنامه دوره اول خود را در زمینه اشتغال تکرار کند.

وی تأکید کرد: این پرسش‌ها باید به موضوع مطالعه و یادگیری تبدیل شوند؛ چراکه اگر از تجربه‌های موفق و شکست‌خورده خود درس نگیریم، صرف افزایش منابع و امکانات نمی‌تواند به بهبود عملکرد نظام تصمیم‌گیری و تخصیص منابع منجر شود.

رئیس مؤسسه مطالعات دین و اقتصاد، با انتقاد از کمبود مطالعات علمی درباره اهمیت اشتغال گفت: ما در مملکتی زندگی می‌کنیم که حتی یک مقاله باکیفیت درباره ابعاد و اهمیت اشتغال وجود ندارد. ببینید این مسئله چقدر تکان‌دهنده است.

پیش‌نمایشی از اسلایدها برای آشنایی شما با کیفیت محتوا :