پاورپوینت کامل ایران را دعای مادران نگه داشت/ همیشه مخالف گشت ارشاد بودم/ اینستاگرام سبک زندگی ما را تغییر داد/ دولت بی پول نیست!

💡 پاورپوینت جامع و ویژه کامل ایران را دعای مادران نگه داشت/ همیشه مخالف گشت ارشاد بودم/ اینستاگرام سبک زندگی ما را تغییر داد/ دولت بی پول نیست! – انتخابی بی‌نظیر برای ارائه شما!

📊 فایل پاورپوینت کامل:

کامل ایران را دعای مادران نگه داشت/ همیشه مخالف گشت ارشاد بودم/ اینستاگرام سبک زندگی ما را تغییر داد/ دولت بی پول نیست! با ۵۳ اسلاید طراحی‌شده به‌صورت حرفه‌ای، آماده ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد. تمامی اسلایدها به‌صورت کاملاً دقیق تنظیم شده‌اند.

🎯 چرا این فایل پاورپوینت را انتخاب کنید؟

• این پاورپوینت به شما کمک می‌کند تا یک ارائه حرفه‌ای و درخشان داشته باشید که به‌سرعت توجه مخاطبان را به خود جلب می‌کند و آن‌ها را با محتوای شما همراه می‌سازد.
• ساده و شفاف: مطالب به گونه‌ای تدوین شده‌اند که به‌راحتی قابل فهم باشند، بنابراین شما به هیچ وجه درگیر پیچیدگی‌های محتوا نخواهید شد.
• آماده ارائه: نیازی به ویرایش یا تغییرات اضافی نیست؛ فایل به‌گونه‌ای طراحی شده که به‌سرعت بتوانید از آن در ارائه‌ها یا سمینارهای خود استفاده کنید.

✅ کیفیت تضمین‌شده:

کامل ایران را دعای مادران نگه داشت/ همیشه مخالف گشت ارشاد بودم/ اینستاگرام سبک زندگی ما را تغییر داد/ دولت بی پول نیست! بدون هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا نقص در تنظیمات آماده شده است تا شما بتوانید بهترین ارائه را با اطمینان کامل انجام دهید.

⚠️ یادآوری:

اگر در این توضیحات هرگونه بهم‌ریختگی مشاهده کردید، دلیل آن کپی‌برداری از متن است. در فایل اصلی کامل ایران را دعای مادران نگه داشت/ همیشه مخالف گشت ارشاد بودم/ اینستاگرام سبک زندگی ما را تغییر داد/ دولت بی پول نیست!، هیچ مشکلی وجود ندارد و تمامی اسلایدها به‌صورت دقیق تنظیم شده‌اند.

🌟 همین حالا این پاورپوینت کامل را دریافت کنید و یک ارائه موفق و بی‌نقص داشته باشید!

بخشی از متن کامل ایران را دعای مادران نگه داشت/ همیشه مخالف گشت ارشاد بودم/ اینستاگرام سبک زندگی ما را تغییر داد/ دولت بی پول نیست! :

>

تابناک – در قسمت جدید برنامه «روبروی تصویر» در کنار رسول عاصمی کارشناس حوزه رسانه به تماشای تصاویری نشستیم که هر کدام بهانه‌ای برای گفت‌وگو درباره بخشی از مسائل اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و صنعتی کشور شد.

از نقش مردم و مسئولیت اجتماعی گرفته تا چالش‌های صنایع، محیط زیست، پدافند غیرعامل و تأثیر رسانه‌های اجتماعی بر سبک زندگی؛ موضوعاتی که در این قاب، گاهی از یک تصویر ساده آغاز می‌شوند و به بحث‌هایی فراتر از آن می‌رسند.

عاصمی در بخشی از این گفت‌وگو از تجربه‌ای در یک روستا و تأثیر دسترسی به اینترنت بر سبک زندگی مردم گفت و در بخش دیگری، درباره نکاتی در صنایع سخن گفت که به گفته او، تنها به ظاهر و محل استقرار کارخانه‌ها محدود نمی‌شود. در ادامه نیز تصویری از حرم امیرالمؤمنین(ع) پایانی متفاوت برای این گفت‌وگو رقم زد.

متن کامل گفتگو را در ادامه می‌خوانیم.

تابناک: تصویر اول مربوط به دو صندوق جمع‌آوری کمک‌های مردمی است؛ یکی مربوط به کمیته امداد که مردم به آن کمک نکردند و دیگری مربوط به خیریه محک که مردم کمک‌های بسیاری به آن کرده‌اند. چرا این اتفاق افتاده است؟

این قضاوت، قضاوت درستی نیست که مردم کمک نکرده‌اند یا کمک کرده‌اند. این دو خیریه یا نهاد اجتماعی که در این حوزه فعالیت می‌کنند، در این قاب مختصر با یکدیگر مقایسه شده‌اند. آن مقطعی که توفیق داشتم در کمیته امداد فعالیت کنم؛ دوره‌ای که بسیاری از آموزه‌های زندگی خود را در آن مقطع فرا گرفتم. این موضوع برای ما به یک چالش تبدیل شده بود. به خاطر ندارم که دقیقاً خیریه‌های دیگر در زمینه شفاف‌سازی کمک‌ها پیش‌قدم شدند یا کمیته امداد، اما به هر حال، اتفاق خوبی بود. یکی از چالش‌ها این بود که کمیته امداد واحدی با عنوان «مشارکت‌های مردمی» دارد. این ها صندوق‌هایی معابر یا اماکن عمومی به حساب می آیند، و در اختیار این واحد هستند و تلاش می‌شد این فرآیند به صورت شفاف انجام شود. نکته‌ای که همواره بر آن تأکید می‌کردیم، این بود که صندوق‌ها در فواصل زمانی کوتاه تخلیه شوند و وجوه جمع‌آوری‌شده در اختیار نیازمندان قرار گیرد؛ یعنی صدقه مردم در این صندوق‌ها باقی نماند و معطل نشود. دوستان به‌طور مکرر مراجعه می‌کردند و می‌گفتند به دلیل اینکه خیریه‌های دیگر صندوق‌های خود را دیرتر تخلیه می‌کنند، این صندوق‌ها پر می‌شود و این مسئله حس اعتماد عمومی بیشتری به مخاطب منتقل می‌کند. این موضوع برای ما به یک چالش تبدیل شده بود که با آن چگونه باید برخورد کنیم. در نهایت، به این جمع‌بندی رسیدیم که اساساً قرار نیست این مجموعه‌های حمایتی با یکدیگر رقابت کنند. کمیته امداد نیز به عنوان پدر و بزرگ‌تر این مجموعه، تلاش کرد به جای رقابت، با این خیریه‌ها هم‌افزایی و همکاری داشته باشد. به این ترتیب، این چالش را از این طریق حل کردیم. اما این برداشتی که شما داشتید و به واسطه این مقایسه شکل می‌گرفت.

تابناک: بسیاری از هموطنان ما از نظر مالی و اقتصادی، به واسطه جنگی که اتفاق افتاد، آسیب دیدند. آیا پویش یا کمپین خاصی از سوی مردم برای کمک به این افراد مشاهده کردید؟

من از سال گذشته اصرار داشتم از عبارت «جنگ» استفاده نکنیم، به‌ویژه درباره رژیم صهیونیستی. مقابل عبارت «جنگ»، «صلح» قرار می‌گیرد، در حالی که ما با رژیم صهیونیستی صلحی نداریم. به جای عبارت «جنگ»، بهتر است از «نبرد» استفاده کنیم؛ هم مقدس‌تر است و هم با توجه به اعتقادی که داریم، می‌تواند کامل‌تر از عبارت «جنگ» باشد. من پویش‌های مختلفی را دیدم که با پیش‌قدم شدن مردم آغاز شد و نهادهای مختلف نیز از آنها حمایت کردند. از جمله این موارد، کمپینی بود که برای کمک به کسب‌وکارهای آسیب‌دیده از جنگ شکل گرفت و مردم آن را راه‌اندازی کردند. اگر اشتباه نکنم، این حرکت از استان اصفهان آغاز شد و کاملاً مردمی بود. پس از آن، بنیاد برکت یا بنیاد علوی نیز از این حرکت حمایت کردند. به ازای هر میزان کمک که مردم جمع‌آوری کردند، به همان میزان تسهیلات اختصاص دادند. دولت نیز امکان مناسبی فراهم کرده است تا از منابع تبصره‌ای بانک‌ها استفاده شود و این کسب‌وکارها بتوانند مجدداً رونق پیدا کنند.

تابناک: تصویر بعدی، حضور مردم در راهپیمایی است. با توجه به بحثی که حضرت آقا پیش از شهادت درباره بعثت مردم و نقش آنها مطرح کرده بودند، نقش مردم را در مدیریت مسائل اخیر تا چه اندازه می‌دانید؟

نقش مردم بسیار بیشتر از درصدی بود که می‌توان متصور شد. حضور مردم تأییدکننده راهی بود که نظام مقدس ما آغاز کرده، ادامه می‌دهد و در برابر آن مقاومت می‌کند. این مردم بودند که تمام معادلات را به هم ریختند. برخی از دوستان فعال ما در حوزه‌های مختلف نقد داشتند که چرا در این نبرد، مردم نیز آسیب دیدند و چرا دشمن فقط به سراغ بخش نظامی نرفت. من گفتم اتفاقاً بغض دشمن نسبت به مردم کشور ماست و به همین دلیل نیز محاسبات دشمن را به هم ریختند.

تابناک: تصویر حرم امام رضا(ع) را می‌بینیم. هر دو تصویر حرم امام رضا(ع) است. چرا این‌گونه شده است؟

به هر حال، توسعه یکی از راه‌های گریزناپذیر است؛ هم به واسطه استقبال گسترده‌ای که از آن می‌شود و هم به دلیل تغییر زمانه و تغییر رویکردها اتفاق می‌افتد. اگر بخواهیم در موضوع زیارت، که بحث مقدس خود را دارد، درباره فضای شهری این عکس صحبت کنیم، به نظر من توسعه گردشگری، به‌ویژه با افزایش تردد عراقی‌ها و کشورهای همسایه در سال‌های اخیر، موجب تغییر چهره شهر و حرکت آن به سمت توسعه شده است. اگر فضای شهری مشهد را با ۱۰ سال پیش مقایسه کنید، تفاوت بسیار زیادی مشاهده می‌کنید؛ از هتل‌ها و خیابان‌بندی‌ها گرفته تا فرهنگ مردم. این مسئله به واسطه تبادل فرهنگی میان دو ملت ایران و عراق است که آنها را بیش از پیش به یکدیگر نزدیک می‌کند.

تابناک: در مورد مردم عراق و تأثیری که در حوزه گردشگری بر مشهد داشته‌اند، در جنگ اخیر نیز، جدا از اتفاقاتی که گروه‌های نظامی عراقی رقم زدند، شاهد برخی موضوعات فرهنگی و کمک‌رسانی از سوی مردم عراق بودیم؛ موضوعی که دشمن اساساً آن را نمی‌پسندد؛ یعنی همین به‌هم‌پیوستگی. تا می‌رسیم به مراسم عظیم تشییع رهبری در عراق؛ کسی فکر می‌کرد چنین اتفاقی رخ دهد؟

حضرت آقا چند بار تأکید کردند که محور مقاومت خارج از جغرافیای سیاسی تعریف می‌شود. این موضوع نیز مصداق همین مسئله است. اگر مردم عراق در نبرد اخیر به مردم ایران کمک کردند، به این دلیل بود که می‌دانستند ایران در برابر استکبار جهانی ایستادگی می‌کند. این همان چیزی بود که شاید سالیان سال آرزو داشتند که بتوانند از این فرصت استفاده کنند و آنها نیز نقشی داشته باشند. به اعتقاد من و بسیاری از دوستانی که با نگاه تمدنی به این نبرد نگاه می‌کنند، این اتفاق لطف الهی است که نصیب ما شده است؛ اینکه در دوره‌ای زندگی می‌کنیم که مقابله با استکبار جهانی بر دوش ما گذاشته شده است. ان‌شاءالله که به نابودی آنها ختم شود و بتوانیم این پیروزی را نیز ببینیم. مردم عراق نیز اگر تشییع حضرت آقا را با این شکوه برگزار می‌کنند، به این دلیل است که در واقع قائد امت اسلامی را تشییع می‌کنند، نه رهبر جمهوری اسلامی را.

تابناک: تصویر بعد مربوط به راهپیمایی در تهران باشد. با توجه به بنرها و پرچم‌های سبز، احتمالاً این راهپیمایی مربوط به غدیر و جشن ۱۰ کیلومتری است که چند سالی است در تهران و برخی شهرها، البته به شکل‌های متفاوت، برگزار می‌شود.

غدیر موضوعی است که هر چقدر بر طبل آن بکوبیم، واقعاً کم است و جا دارد که بسیار بیشتر در این زمینه فعالیت کنیم.

البته به آن حوزه کاری ندارم، اما خود من به‌شدت به این مراسم راهپیمایی نقد دارم. نکته‌ای که همیشه مطرح کرده‌ام، جدا از به‌هم‌ریختگی ترافیک معمول شهر، دسترسی‌ها و مواردی از این دست، این است که ما با این کار، این جشن را از محله‌ها جمع کرده‌ایم. فرض کنید روزی شهرداری تهران اعلام کند که از این پس مراسم عاشورا فقط از میدان امام حسین(ع) تا مثلاً شاه عبدالعظیم برگزار می‌شود. چه اتفاقی خواهد افتاد؟ هیئت‌های خانگی ما، کوچه‌پس‌کوچه‌های ما و آن علم و کتل‌هایی که در کوچه‌پس‌کوچه‌ها وجود داشته‌اند، چه اشکالی داشتند که همه آنها را تجمیع کنیم و در یک منطقه برگزار کنیم. به نظر من، ما با این جشن ۱۰ کیلومتری که عنوان‌گذاری شده، عملاً فعالان این حوزه را در منطقه محدودی متمرکز کرده‌ایم که شاید موجب آزار بخشی از اقشار دیگر نیز شده باشد. به همین دلیل، من چندان این شیوه را نمی‌پسندم.

تابناک: اگر اجازه بدهید، گریزی به ماجرای اخیر، به‌ویژه جنگ اول، بزنم. فکر می‌کنم این اتفاق در شب عید غدیر رخ داد. احساس می‌کنید این هم‌زمانی صرفاً یک اتفاق بوده یا حتماً دلیلی پشت آن وجود داشته است؟

اتفاقی نبوده، این نبرد، همان‌طور که عرض کردم، از نگاه من یک نگاه تمدنی دارد. شاید کار درستی هم دارند انجام می‌دهند؛ زیرا انتظار داشتند که ابرقدرت جهان باشند و نمی‌توانند تحمل کنند که یک حکومت شیعه که اعتقادات خاص خود را دارد و محب امیرالمؤمنین است، بخواهد به این ابرقدرتی یا قلدری آنها خدشه وارد کند. به همین واسطه، شاید از نگاه خودشان در حال انجام کار درستی هستند و حتماً باید با کسی که قرار است نظم نوین جهانی را تعریف کند، وارد جنگ شوند و ما نیز به همین دلیل با آنها وارد جنگ شدیم. و جنگ با نمادها هم بخشی از ماجراست.

تابناک: تصویر بعد یک گلخانه است و ظاهراً مربوط به توت‌فرنگی است.فکر می‌کنم با توجه به مسئولیت فعلی شما، این تصویر را انتخاب کرده‌اند.

ما اکنون در شرایط عادی نیستیم و باید این موضوع را بپذیریم که شرایط، غیرعادی است. در شرایط غیرعادی نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم سبک زندگی‌مان مانند گذشته باشد. اتفاقاً نقدی که من در این چند ماه اخیر به رسانه‌ها دارم، به واسطه نبرد، این است که صداوسیما مصاحبه می‌کند و می‌گوید همه چیز به وفور وجود دارد، قیمت‌ها همان قیمت‌های گذشته است و افزایش پیدا نکرده‌اند و مردم نیز هجوم نیاورده‌اند. این موضوع در کوتاه‌مدت حتماً پاسخ می‌دهد، اما یک انتظار در افکار عمومی ایجاد می‌کند که شرایط باید به همین شکل باقی بماند. پساجنگ، تازه وارد مشکلات اقتصادی ناشی از کمبود مواد اولیه برای تولید و مواردی از این دست می‌شویم. آن زمان، منِ مخاطب می‌گویم چگونه زمانی که جنگ بود، همه چیز وجود داشت، اما اکنون که جنگ تمام شده است، مواد غذایی یا مواد شوینده کم شده یا با کمبود مواجه شده‌اند، در حالی که ما باید برای مخاطب خود جا بیندازیم که شرایط عادی نیست و در شرایط غیرعادی نمی‌توان انتظار زندگی عادی داشت. این نقطه مغفولی است که اگر برای آن چاره‌ای اندیشیده نشود، بعدها ما را گرفتار خواهد کرد. اما این تصویر یک گلخانه است. من اعتقادی دارم که با توجه به قیمت انرژی در کشور ما، که به‌شدت پایین‌تر از قیمت آن در نقاط مختلف دنیاست، محصول گلخانه‌ای که در بازار داخلی عرضه می‌شود، باید با محصولی رقابت کند که از کیفیت ظاهری پایین‌تری برخوردار است و قیمت پایین‌تری دارد. بنابراین، تولید گلخانه‌ای در بازار داخلی به‌صرفه نیست. به همین دلیل، معمولاً محصولات گلخانه‌ای که ظاهر بهتری دارند و از ماندگاری بیشتری برخوردارند، به سمت صادرات سوق داده می‌شوند. اما من شخصاً این موضوع را نمی‌پسندم؛ به این دلیل که معتقدم نباید منابع آب، برق و گاز کشور را که در گلخانه‌ها مصرف بیشتری دارند، به صورت ارزان به خارج از کشور صادر کنیم.

تابناک: یعنی معتقدید این محصولات اکنون با قیمت بسیار ارزان صادر می‌شوند؟

نسبت به نقاط مختلف دنیا، ارزان‌تر تمام می‌شوند و به همین دلیل جذابیت صادراتی دارند؛ البته این

پیش‌نمایشی از اسلایدها برای آشنایی شما با کیفیت محتوا :