پاورپوینت کامل جدول مدالی روز ششم بازی‌های آسیایی

💡 پاورپوینت جامع و ویژه کامل جدول مدالی روز ششم بازی‌های آسیایی – انتخابی بی‌نظیر برای ارائه شما!

📊 فایل پاورپوینت کامل:

کامل جدول مدالی روز ششم بازی‌های آسیایی با ۵۱ اسلاید طراحی‌شده به‌صورت حرفه‌ای، آماده ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد. تمامی اسلایدها به‌صورت کاملاً دقیق تنظیم شده‌اند.

🎯 چرا این فایل پاورپوینت را انتخاب کنید؟

• این پاورپوینت به شما کمک می‌کند تا یک ارائه حرفه‌ای و درخشان داشته باشید که به‌سرعت توجه مخاطبان را به خود جلب می‌کند و آن‌ها را با محتوای شما همراه می‌سازد.
• ساده و شفاف: مطالب به گونه‌ای تدوین شده‌اند که به‌راحتی قابل فهم باشند، بنابراین شما به هیچ وجه درگیر پیچیدگی‌های محتوا نخواهید شد.
• آماده ارائه: نیازی به ویرایش یا تغییرات اضافی نیست؛ فایل به‌گونه‌ای طراحی شده که به‌سرعت بتوانید از آن در ارائه‌ها یا سمینارهای خود استفاده کنید.

✅ کیفیت تضمین‌شده:

کامل جدول مدالی روز ششم بازی‌های آسیایی بدون هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا نقص در تنظیمات آماده شده است تا شما بتوانید بهترین ارائه را با اطمینان کامل انجام دهید.

⚠️ یادآوری:

اگر در این توضیحات هرگونه بهم‌ریختگی مشاهده کردید، دلیل آن کپی‌برداری از متن است. در فایل اصلی کامل جدول مدالی روز ششم بازی‌های آسیایی، هیچ مشکلی وجود ندارد و تمامی اسلایدها به‌صورت دقیق تنظیم شده‌اند.

🌟 همین حالا این پاورپوینت کامل را دریافت کنید و یک ارائه موفق و بی‌نقص داشته باشید!

---

بخشی از متن کامل جدول مدالی روز ششم بازی‌های آسیایی :

در ادامه نشست تخصصی «دانشگاه و دوگانه‌های پیش رو در سال تحصیلی ۱۴۰۵؛ از جنگ شناختی تا امید اجتماعی» اتاق گفت‌وگوی ایسنا در جهاددانشگاهی واحد استان زنجان، دانشجویان از تجربه‌های ملموس خود گفتند؛ تجربه‌هایی که نشان می‌دهد برای ساختن امید و اعتماد اجتماعی، گاهی باید از حل همان مسائل ابتدایی دانشگاه آغاز کرد.

اگر در بخش نخست این نشست، «جنگ شناختی» و «امید اجتماعی» محور بخش مهمی از گفت‌وگوها بود، ادامه بحث نشان داد که پشت این مفاهیم کلی، پرسش‌های ملموس‌تری برای دانشجو وجود دارد؛ اینکه دانشگاه تا چه اندازه او را برای آینده آماده می‌کند؟ چه نسبتی میان آموزش دانشگاهی و بازار کار وجود دارد؟ چرا بخشی از دانشجویان نسبت به نهادهای رسمی فاصله گرفته‌اند و دانشگاه برای بازسازی این رابطه چه باید بکند؟

در این نشست، سخنرانان و دانشجویان هر کدام از زاویه‌ای به این پرسش‌ها پرداختند؛ روایت‌هایی که در کنار یکدیگر، تصویری متفاوت از مسائل دانشگاه در سال تحصیلی جدید ارائه می‌دهد؛ تصویری که نشان می‌دهد مسئله دانشجو فقط آن چیزی نیست که در کلاس درس می‌گذرد.

هوش مصنوعی؛ از نگاه تهدیدمحور تا جست‌وجوی راه‌حل

نحوه مواجهه دانشگاه با هوش مصنوعی یکی از موارد مورد بحث بود؛ موضوعی که یکی از دانشجویان با مقایسه رویکرد ایران با برخی کشورهای پیشرفته، بر ضرورت عبور از نگاه صرفاً تهدیدمحور به این فناوری تأکید کرد.

زهرا منصوری با اشاره به اینکه در بسیاری از کشورها، همزمان با شناسایی تهدیدهای هوش مصنوعی، برای مدیریت آن و استفاده از ظرفیت‌های این فناوری نیز راهکار طراحی می‌شود، گفت در ایران هنوز بیشتر نگاه‌ها به این فناوری از زاویه تهدید است؛ در حالی که می‌توان از هوش مصنوعی به‌عنوان ابزاری در کنار انسان و برای تسهیل فرایندهای آموزشی و کاری استفاده کرد.

به گفته وی، دانشگاه‌ها نیز باید به جای نادیده گرفتن این تحول، برای آن برنامه داشته باشند؛ از طراحی سرفصل‌های آموزشی و آموزش نحوه استفاده صحیح از هوش مصنوعی گرفته تا فراهم کردن زیرساخت‌های لازم برای دسترسی و استفاده عملی از این فناوری.

در ادامه این بحث، سما محمدی، بر یک مسئله دیگر در مسیر استفاده از هوش مصنوعی در دانشگاه تأکید کرد و آن را نه صرفاً مسئله آموزش و فرهنگ‌سازی، بلکه مسئله زیرساخت دانست.

او با اشاره به تجربه خود از استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی در کلاس درس، گفت: گاهی برای باز کردن یک نرم‌افزار یا دسترسی به یک ابزار، آن‌قدر مشکلات فنی و محدودیت وجود دارد که بخش قابل توجهی از زمان کلاس صرف انتظار برای بارگذاری و راه‌اندازی آن می‌شود.

محمدی با اشاره به تجربه‌ای در درس «تکنولوژی آموزشی»، افزود: یک بار استاد قصد داشت یکی از مدل‌های هوش مصنوعی را در کلاس امتحان کند، اما شرایط استفاده از آن به اندازه‌ای دشوار بود که در نهایت دانشجویان ترجیح دادند این کار را کنار بگذارند.

این دانشجو تأکید کرد: حتی اگر دانشگاه درباره فرهنگ استفاده از هوش مصنوعی، آموزش لازم را ارائه دهد و دانشجو نیز نحوه کار با این ابزارها را از منابع مختلف یاد گرفته باشد، بدون فراهم بودن زیرساخت مناسب، این آموزش عملاً امکان استفاده نخواهد داشت.

او در جمع‌بندی این بخش از سخنان خود گفت: نمی‌توان مسئله هوش مصنوعی در دانشگاه را فقط به آموزش یا فرهنگ استفاده از آن محدود کرد؛ چراکه وقتی زیرساخت لازم وجود نداشته باشد، دانشجو عملاً امکان بهره‌گیری از دانشی را که درباره این فناوری به دست آورده است، نخواهد داشت.

زیرساخت یکی از پیش‌شرط‌های استفاده درست از هوش مصنوعی

در ادامه این بحث، علیرضا طاهری نیز با تأیید بخشی از صحبت‌های محمدی، مسئله زیرساخت را یکی از پیش‌شرط‌های استفاده درست از هوش مصنوعی دانست و گفت: نمی‌توان از دانشجو انتظار داشت در مسیر استفاده صحیح از فناوری‌های جدید حرکت کند، در حالی که دسترسی او به اینترنت و ابزارهای مورد نیاز با محدودیت‌هایی مواجه است.

وی با اشاره به اظهاراتی که درباره میزان نیاز مردم به اینترنت بین‌الملل مطرح شده است، اظهار کرد: وقتی درباره محدود بودن دسترسی به اینترنت بین‌الملل چنین دیدگاه‌هایی مطرح می‌شود، نمی‌توان انتظار داشت ذهن دانشجو به سمت استفاده گسترده و صحیح از فناوری‌هایی مانند هوش مصنوعی حرکت کند.

طاهری با بیان اینکه سیاست وزارت علوم در زمینه استفاده از هوش مصنوعی می‌تواند علمی و مبتنی بر ظرفیت‌های جدید فناوری باشد، این پرسش را مطرح کرد که: آیا سایر تصمیم‌گیری‌ها در حوزه اینترنت و دسترسی به فناوری نیز با همین رویکرد هماهنگ است یا خیر؟

او تأکید کرد: استفاده از هوش مصنوعی تنها با تدوین سیاست‌های آموزشی محقق نمی‌شود و دسترسی مناسب به اینترنت و فراهم بودن زیرساخت‌های ارتباطی نیز بخشی از همین مسئله است؛ موضوعی که به گفته او، باید همزمان با سیاست‌گذاری برای آموزش و استفاده از هوش مصنوعی مورد توجه قرار گیرد.

نمی‌توان منتظر آماده شدن زیرساخت‌ها ماند؛ سواد رسانه‌ای باید ارتقا یابد

در ادامه بحث درباره زیرساخت‌های لازم برای استفاده از فناوری و هوش مصنوعی، مدیرکل امور اجتماعی و فرهنگی استانداری زنجان، با تأکید بر اینکه مسئله زیرساخت در حوزه‌های مختلف کشور وجود دارد، گفت: نمی‌توان منتظر ماند تا همه زیرساخت‌ها فراهم شود و سپس با فناوری‌های جدید مواجه شد؛ چرا که توسعه فناوری و دسترسی مردم به فضای مجازی، پیش از آماده شدن کامل زیرساخت‌ها اتفاق افتاده است.

لیلا ندرلو با اشاره به گسترش فضای مجازی و جهانی شدن ارتباطات، بر ضرورت ارتقای سواد رسانه‌ای تأکید کرد و یادآور شد: در شرایطی که شهروندان با حجم گسترده‌ای از اطلاعات و روایت‌ها در فضای مجازی و رسانه‌های مختلف مواجه هستند، باید توانایی تشخیص درست و نادرست بودن مطالب را داشته باشند.

او معتقد بود فضای مجازی را نمی‌توان صرفاً یک تهدید دانست و مسئله اصلی، نحوه استفاده از این ظرفیت است. به گفته وی، جامعه نمی‌تواند در برابر پیشرفت فناوری متوقف بماند و منتظر تکمیل همه زیرساخت‌ها باشد، بلکه باید همزمان با پیگیری مشکلات زیرساختی، مهارت و توان تحلیل کاربران نیز ارتقا پیدا کند.

وی در ادامه با اشاره به تجربه فعالیت خود در حوزه جوانان، توجه به گروه‌های سنی پایین‌تر و آموزش آنها را نیز ضروری دانست و یادآور شد: بخشی از نوجوانان و جوانان، به دلیل حضور گسترده در فضای مجازی و نداشتن مهارت کافی برای تحلیل محتوای منتشرشده، بیش از دیگران در معرض تأثیرپذیری از روایت‌های مختلف قرار دارند.

مدیرکل امور اجتماعی و فرهنگی استانداری زنجان با اشاره به اقدامات انجام ‌شده در حوزه جوانان و فضای مجازی، افزود: در کنار پیگیری مسائل زیرساختی، آموزش و ارتقای سواد رسانه‌ای نیز از جمله اقداماتی است که دستگاه‌های دولتی می‌توانند در حوزه مسئولیت خود دنبال کنند.

او همچنین بر ضرورت استفاده از ظرفیت خود جوانان در تصمیم‌سازی و اجرای برنامه‌ها تأکید کرد و گفت تجربه فعالیت‌های انجام‌شده در حوزه جوانان نشان داده است که اگر به جوانان میدان داده شود و ایده‌های آنها مورد حمایت قرار گیرد، می‌توان از ظرفیت آنها برای حل مسائل اجتماعی و فرهنگی استفاده کرد.

ندرلو در بخش دیگری از سخنان خود، تداوم برنامه‌های مربوط به جوانان را یکی از چالش‌های موجود دانست و با اشاره به تغییر دولت‌ها و تغییر برخی ساختارها و برنامه‌ها، بر ضرورت ایجاد سازوکاری تأکید کرد که اقدامات انجام‌ شده با تغییر مدیران و دولت‌ها متوقف نشود.

وی خاطرنشان کرد: به جای اتکا به تغییر افراد، باید ساختارهایی ایجاد شود که بتواند مشارکت جوانان و برنامه‌های مربوط به آنها را در طول زمان حفظ و تقویت کند.

دانشگاه جای تکرار حرف‌های رسانه‌ای نیست؛ باید مسئله را علمی دید

در ادامه این گفت‌وگو، مدرس دانشگاه‌های زنجان، با انتقاد از غلبه ادبیات کلیشه‌ای و رسانه‌ای در برخی مباحث مربوط به دانشگاه، تأکید کرد که نشست‌های دانشگاهی باید فرصتی برای طرح مسائل علمی، نقد و ارائه راهکار باشد، نه محلی برای دفاع از عملکرد مسئولان یا تکرار حرف‌هایی که پیش از این بارها در رسانه‌ها مطرح شده است.

فریدالدین حبیبیان، با بیان اینکه نباید همه مسائل دانشگاه را صرفاً سیاسی دید، گفت: بسیاری از مطالبات دانشجویان و مشکلات موجود، ریشه در مسائل ساختاری، اقتصادی، اجتماعی و مدیریتی دارد و برای فهم آنها باید از نگاه‌های ساده‌انگارانه فاصله گرفت.

وی در بخش دیگری از سخنان خود، با تأکید بر ضرورت مطالبه‌گری مبتنی بر شناخت، از دانشجویان خواست پیش از طرح مطالبات، ظرفیت‌های قانونی و حقوقی موجود را بشناسند و به جای تکرار مطالبات کلی، پرسش‌های مشخص و مبتنی بر قانون و داده مطرح کنند.

او همچنین با نقد این نگاه که دانشجوی امروز را صرفاً «غیرسیاسی» یا بی‌تفاوت بدانیم، اظهار کرد: دسترسی گسترده نسل جدید به اطلاعات باعث شده دانشجوی امروز با حجم بسیار بیشتری از اخبار، تحلیل‌ها و روایت‌ها مواجه باشد و از این جهت حتی می‌تواند بیش از نسل‌های گذشته در معرض مسائل سیاسی و اجتماعی قرار داشته باشد.

مدرس دانشگاه‌های زنجان در ادامه بر ضرورت عبور از نگاه دفاعی و پاسخ‌های کلیشه‌ای تأکید کرده و متذکر شد: دانشگاه باید محلی برای تولید اندیشه و تحلیل باشد؛ به‌گونه‌ای که دانشجو بتواند مسائل کشور را فراتر از روایت‌های آماده و دوگانه‌های رایج بررسی کند.

وی در بخش دیگری از سخنان خود، مسئله آینده را یکی از محورهای مهمی دانست که باید در دانشگاه جدی‌تر درباره آن گفت‌وگو شود و تأکید کرد: مشکلات موجود کشور را نباید انکار کرد، اما در عین حال نباید به این نتیجه رسید که هیچ آینده‌ای قابل تصور نیست.

حبیبیان با اشاره به مسائل اقتصادی، زیرساختی و اجتماعی کشور، بر این نکته تأکید کرد که بسیاری از مشکلات، با وجود پیچیدگی، قابل اصلاح هستند و دانشجویان نیز می‌توانند در ساختن آینده نقش داشته باشند.

او خواستار آن شد که دانشگاه از فضای صرفاً رسانه‌ای و واکنشی فاصله بگیرد و به جای تمرکز بر بازتولید روایت‌های موجود، به سمت تولید اندیشه، تحلیل مسائل و گفت‌وگوی واقعی درباره آینده حرکت کند.

تبعیض آموزشی؛ وقتی حداقل‌های دانشگاهی برای همه دانشجویان یکسان نیست

در ادامه این بحث، رئیس دانشگاه ملی مهارت زنجان، با اشاره به تفاوت امکانات و تسهیلات رفاهی در مراکز آموزش عالی، مسئله «تبعیض آموزشی» را یکی از زمینه‌های شکل‌گیری مطالبات و اعتراضات دانشجویان دانست و یادآور شد: امکانات آموزشی و رفاهی در دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی یکسان نیست و نمی‌توان انتظار داشت دانشجویانی که از حداقل امکانات نیز برخوردار نیستند، مطالبات و دغدغه‌هایی مشابه دانشجویان دانشگاه‌های برخوردار داشته باشند.

رضا پیرایش با اشاره به تفاوت شرایط دانشگاه‌ها، افزود: در دانشگاهی که امکانات رفاهی و خدماتی در سطح قابل قبول قرار دارد، طبیعی است که مسئله غذا یا برخی نیازهای اولیه، مطالبه اصلی دانشجو نباشد، اما در دانشگاه‌هایی مانند دانشگاه فرهنگیان یا دانشگاه ملی معارف، که به گفته وی با محدودیت بیشتری در امکانات مواجه هستند، همین مسائل می‌تواند به مطالبه جدی دانشجویان تبدیل شود.

او با بیان اینکه تفاوت سرانه و فضای آموزشی و رفاهی میان مراکز آموزش عالی قابل توجه است، ادامه داد: نمی‌توان شرایط دانشگاهی با سرانه فضای ۱۸ مترمربع را با مرکزی که سرانه آن حدود یک‌ونیم مترمربع است، یکسان دانست. به همین دلیل، بخشی از مطالبات و اعتراضات دانشجویان در دانشگاه‌های کم‌برخوردار، ریشه در همین تفاوت‌های ساختاری دارد.

وی بر ضرورت توجه مسئولان عالی کشور به این مسئله تأکید کرد و افزود: برای کاهش چنین مطالباتی، باید درباره تفاوت امکانات و اعتبارات میان مراکز آموزش عالی چاره‌اندیشی شود و توزیع اعتبارات به گونه‌ای باشد که حداقل‌های آموزشی و رفاهی برای دانشجویان در مراکز مختلف تأمین شود.

دانشجوی امروز سیاسی نیست؛ شکل سیاست‌ورزی او تغییر کرده است

حبیبیان در ادامه این نشست با تأکید بر تفاوت میان «سیاست‌ورزی» و «سیاست‌زدگی»، بخشی از مشکلات موجود در عرصه سیاسی را ناشی از ضعف ساختارهای حزبی و تشکیلاتی دانست و گفت: جامعه برای رسیدن به سیاست‌ورزی مبتنی بر اندیشه، خواستگاه و اصول مشخص، نیازمند تقویت ساختارهای سیاسی و حزبی است و نمی‌توان همه مسائل را در قالب جناح‌بندی‌های سیاسی دنبال کرد.

وی در ادامه با نقد برخی برداشت‌ها درباره نسل جدید دانشجویان، با این گزاره که دانشجوی امروز سیاسی نیست، مخالفت کرد و گفت: به اعتقاد من دانشجوی امروز سیاسی است، اما شکل مواجهه او با مسائل سیاسی با نسل‌های گذشته تفاوت کرده است.

حبیبیان با اشاره به دسترسی گسترده نسل جدید به اطلاعات افزود: دانشجوی امروز به دلیل دسترسی آسان‌تر به اطلاعات، در بسیاری از موضوعات می‌تواند با آگاهی و منطق بیشتری درباره مسائل جامعه گفت‌وگو کند و این تفاوت نباید به معنای بی‌تفاوتی یا سیاست‌گریزی تفسیر شود.

مدرس دانشگاه‌های زنجان ادامه داد: اگر با دانشجویان امروز گفت‌وگو کنیم، در بسیاری از موارد با نسلی مواجه می‌شویم که استدلال و منطق بیشتری در بیان مسائل دارد، اما ما به اندازه کافی برای گفت‌وگو با این نسل وقت نمی‌گذاریم.

او همچنین با اشاره به نسبت میان تصمیمات سیاسی و پیامدهای اجتماعی آن، بر ضرورت وجود ساختارهایی برای پاسخ‌گو کردن تصمیم‌گیران تأکید کرد و گفت: بخشی از رفتارهای کنترلی و امنیتی را باید در ارتباط با پیامد تصمیمات و خطاهای سیاسی تحلیل کرد؛ زیرا زمانی که یک تصمیم یا رفتار سیاسی پیامدهای امنیتی ایجاد می‌کند، هزینه آن در نهایت متوجه ساختارهای مسئول امنیت می‌شود.

حبیبیان در بخش دیگری از سخنان خود بر ضرورت تقویت ساختارهای حزبی و تشکیلاتی تأکید کرد و گفت: تا زمانی که سیاست‌ورزی بر مبنای اندیشه، برنامه و اصول شکل نگیرد و همچنان در چارچوب جناح‌بندی‌ها دنبال شود، بخشی از مشکلات موجود اصلاح نخواهد شد.

اعتماد اجتماعی با روایت صادقانه و شنیدن نقدها ساخته می‌شود

مدیرکل امور اجتماعی و فرهنگی استانداری زنجان، در ادامه این نشست و در پاسخ به مباحث مطرح‌شده درباره زیرساخت‌ها و عملکرد دستگاه‌های مسئول، تأکید کرد که طرح مسئله زیرساخت‌ها به معنای دفاع از عملکرد دستگاه خاصی نیست، بلکه بخشی از واقعیت عمومی جامعه است که دانشگاه و دانشجو نیز از آن جدا نیستند.

وی با اشاره به ضرورت اعتمادسازی در مواجهه با جنگ شناختی، گفت: مسئولان باید مسائل و مشکلات را صادقانه با مردم در میان بگذارند و پیش از آنکه روایت مسائل از سوی دیگران شکل بگیرد، خود جامعه و مسئولان روایت دقیق و واقعی از شرایط ارائه کنند.

ندرلو، «روایتگری به‌موقع» را یکی از الزامات مواجهه با جنگ شناختی دانست و افزود: اگر ما روایت خودمان را به‌موقع ارائه نکنیم، دیگران بر اساس دیدگاه و منافع خودشان روایت خواهند کرد؛ بنابراین باید در کنار اطلاع‌رسانی صادقانه، امکان گفت‌وگو با جامعه به‌ویژه نسل جوان فراهم شود.

وی با تأکید بر اینکه نقدهای مطرح‌شده از سوی جوانان نباید با گارد گرفتن پاسخ داده شود، اظهار کرد: باید نقدها را تا زمانی که در مسیر حل مسائل و مشکلات جامعه مطرح می‌شوند، سازنده تلقی کنیم. مسائل اجتماعی و اقتصادی از یکدیگر جدا نیستند و اگر بخشی از جامعه دچار مشکل شود، آثار آن می‌تواند بخش‌های دیگر را نیز تحت تأثیر قرار دهد؛ بنابراین برای حل مسائل، به انسجام و هماهنگی اجتماعی نیاز داریم.

مدیرکل امور اجتماعی و فرهنگی استانداری زنجان همچنین بر ضرورت مشارکت دادن مردم در حل مسائل تأکید کرد و گفت: اگر مردم احساس کنند در تصمیم‌گیری، سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی نقش دارند و صرفاً مخاطب تصمیمات نیستند، زمینه برای تقویت اعتماد و امید اجتماعی فراهم می‌شود.

او با اشاره به برخی برنامه‌های مشارکت‌محور در سطح محلات افزود: محله‌محوری و استفاده از ظرفیت شوراها و گروه‌های محلی می‌تواند بخشی از این مسیر باشد؛ چراکه وقتی مردم در حل مسائل محل زندگی خود مشارکت داده شوند، احساس مسئولیت و تعلق اجتماعی نیز تقویت خواهد شد.

ندرلو در بخش دیگری از سخنان خود، دانشگاه را یکی از ظرفیت‌های مهم برای حل مسائل جامعه دانست و بر تقویت ارتباط میان دانشگاه و صنعت، مهارت‌محوری و استفاده از ظرفیت جوانان تأکید کرد و گفت: بخشی از مسیر حل مشکلات کشور، استفاده از ظرفیت دانشگاه‌ها و جوانان در شناسایی و حل مسائل است و در این زمینه، پیشنهادها و نقدهای مطرح‌شده نیز باید به مسیر تصمیم‌گیری و پیگیری منتقل شود

طرح‌های مشارکت‌محور در چه مرحله‌ای قرار دارند؟

در ادامه این بحث، دانشجوی دانشگاه پیام نور، با طرح پرسشی درباره برنامه‌های محله‌محور مطرح‌شده از سوی ندرلو، بر فاصله میان طرح ایده‌ها و مرحله اجرای آنها تأکید کرد.

آرینا ابراهیمی با اشاره به اینکه موضوع مشارکت مردم در قالب برنامه‌های محله‌محور پیش‌تر نیز در جلسه‌ای با حضور مسئولان استانداری و استاندار زنجان مطرح شده بود، پرسید: این طرح‌ها اکنون در چه مرحله‌ای قرار دارند و چه میزان از آنها وارد مرحله اجرا شده است؟

این پرسش، بار دیگر یکی از محورهای اصلی این نشست را به میان آورد؛ اینکه در کنار طرح ایده‌ها و برگزاری جلسات، سازوکار پیگیری و تبدیل مطالبات و برنامه‌ها به نتیجه عملی چگونه تعریف شده است.

در پاسخ به این پرسش، ندرلو با ارائه جزئیاتی از اجرای طرح‌های محله‌محور در استان زنجان گفت: در شهرستان زنجان، هشت محله کم‌برخوردار تحت پوشش این طرح قرار گرفته و شوراهای محله در این مناطق تشکیل شده است.

وی افزود: بخشی از مسائل و مشکلات این محلات با استفاده از ظرفیت‌های موجود و با مشارکت خود مردم پیگیری و حل شده و مواردی که نیازمند اعتبار و بودجه بوده، برای پیگیری به کارگروه‌های مربوط ارجاع شده است.

ندرلو با اشاره به برخی درخواست‌های مطرح‌شده در این محلات ادامه داد: مسائلی مانند آسفالت، ایجاد کتابخانه و تأمین فضای فرهن

پیش‌نمایشی از اسلایدها برای آشنایی شما با کیفیت محتوا :