پاورپوینت کامل اسناد ویکی لیکس درباره سینما رکس چه می‌گوید؟

💡 پاورپوینت جامع و ویژه کامل اسناد ویکی لیکس درباره سینما رکس چه می‌گوید؟ – انتخابی بی‌نظیر برای ارائه شما!

📊 فایل پاورپوینت کامل:

کامل اسناد ویکی لیکس درباره سینما رکس چه می‌گوید؟ با ۵۵ اسلاید طراحی‌شده به‌صورت حرفه‌ای، آماده ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد. تمامی اسلایدها به‌صورت کاملاً دقیق تنظیم شده‌اند.

🎯 چرا این فایل پاورپوینت را انتخاب کنید؟

• این پاورپوینت به شما کمک می‌کند تا یک ارائه حرفه‌ای و درخشان داشته باشید که به‌سرعت توجه مخاطبان را به خود جلب می‌کند و آن‌ها را با محتوای شما همراه می‌سازد.
• ساده و شفاف: مطالب به گونه‌ای تدوین شده‌اند که به‌راحتی قابل فهم باشند، بنابراین شما به هیچ وجه درگیر پیچیدگی‌های محتوا نخواهید شد.
• آماده ارائه: نیازی به ویرایش یا تغییرات اضافی نیست؛ فایل به‌گونه‌ای طراحی شده که به‌سرعت بتوانید از آن در ارائه‌ها یا سمینارهای خود استفاده کنید.

✅ کیفیت تضمین‌شده:

کامل اسناد ویکی لیکس درباره سینما رکس چه می‌گوید؟ بدون هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا نقص در تنظیمات آماده شده است تا شما بتوانید بهترین ارائه را با اطمینان کامل انجام دهید.

⚠️ یادآوری:

اگر در این توضیحات هرگونه بهم‌ریختگی مشاهده کردید، دلیل آن کپی‌برداری از متن است. در فایل اصلی کامل اسناد ویکی لیکس درباره سینما رکس چه می‌گوید؟، هیچ مشکلی وجود ندارد و تمامی اسلایدها به‌صورت دقیق تنظیم شده‌اند.

🌟 همین حالا این پاورپوینت کامل را دریافت کنید و یک ارائه موفق و بی‌نقص داشته باشید!

بخشی از متن کامل اسناد ویکی لیکس درباره سینما رکس چه می‌گوید؟ :

به گزارش ایسنا، مرکز اسناد انقلاب اسلامی نوشت:

سینماسوزی پیش از انقلاب به عنوان اعتراض رایج بود؛ اعتراض به سبکِ زندگیِ پیشنهادیِ رژیم که در آثار سینمایی روی پرده نقره‌ای می‌رفت؛ اما حادثه سینما رکس با نسخه‌های اعتراضی پیشین، تفاوتی اساسی داشت؛ از این رو با سعید مستغاثی، مستندساز، نویسنده، منتقد و مدرس سینما به گفت‌وگو نشستیم که در ادامه از نظر می‌گذرد.

آیا آتش زدن سینما به عنوان یک اقدام اعتراضی، اساساً قابل توجیه است؟ این عمل توسط کدام گروه‌های مبارز به کار گرفته می‌شد؟

باید ببینیم که آنچه که به نام «سینما» عرضه می‌شد ماهیتاً و ماهوی «سینما» و فرهنگ را نمایندگی می‌کرد یا خیر؟! به عبارتی دیگر سینما در آن زمان چه شرایطی داشت.

خب؛ رژیم شاه، اربابان شاه و استعمار به جز تسخیر کشور و غارت منابعش، در چند جبهه با مردم ایران، تاریخ این مردم و هویت آنها می‌جنگیدند؛ یک جبهه جنگ، جبهه اقتصادی بود که بانک‌ها عاملش بودند، مسائل اجتماعی جبهه دیگر بود که با مشروب‌فروشی‌ها و کاباره‌ها مورد هجمه واقع شد و وجه فرهنگی از طریق تلویزیون و سینما مورد حمله بود.

سینما از ابتدا ورود به مملکت برای تفریح، سرگرمی و هنر نبود؛ سینما توسط کسانی و به قصدی مشخص وارد شد که هویت و ریشه‌های تاریخی-فرهنگی این مردم را بزند، یعنی هویت ایرانی ـ اسلامی را از معنا تهی کند. برای همین سینما همواره یک وجه ضد اخلاقی و ضد فرهنگی داشت.

این گزاره فقط حرف ما نیست؛ منتقدانی که در آن زمان بودند، همچون «مرحوم طغرل افشار»، «حسن شیروانی» و حتی نمایندگان مجلس سنای شاه، کسانی مثل «دریابد رسائی» و یا افرادی که در سخنرانی‌ها اذعان می‌کردند که سینمای به‌خصوص فیلم فارسی، مظهر فساد و فحشا است.

چنان‌که خود حضرت امام هم در اولین سخنرانی در بهشت‌زهرا قبل از اینکه بگویند «ما با سینما مخالف نیستیم، با فحشا مخالفیم»، این جمله را گفتند که «سینمای ما مرکز فحشا است».

خب، یک چنین سینمایی مثل مشروب‌فروشی‌ها، مثل بانک‌ها، مثل کاباره‌ها مورد هجوم و خشم مردم قرار می‌گرفت و این اقدام یک اقدام اعتراض به حساب می‌آمد، چون سینمای بِما هُو سینما و هنر بِما هُو هنر نبود؛ در چنین شرایطی سینما مظهر ضد فرهنگ و مظهر ضد هنر می‌شود و در کنار مشروب‌فروشی‌ها و کاباره‌ها و بانک‌ها مورد خشم مردم قرار می‌گرفت.

البته حضرت امام بارها تکرار کرده بودند که هیچ‌وقت هوادارانمان را توصیه به خشونت یا حمله به جایی نمی‌کنیم؛ به‌طور کلی حضرت امام با هرگونه اقدام خشونت‌آمیزی مخالف بودند به استنادِ اسناد ساواک حتی یاران ایشان هم به مدارا و رفتار خوش معروف بودند تا جایی که عوامل رژیم شاه به ایشان می‌پیوستند و ساواک از این بابت ابراز نگرانی می‌کرد.

اینکه گروه مبارزی بخواهد حمله به سینماها و آتش زدن را بر عهده بگیرد، چنین چیزی نبود. البته همیشه هم آتش زدن سینما نوعِ و زبانِ اعتراض نبود، گاهی حمله می‌کردند و شیشه می‌شکاندند؛ غیر از ماجرای سینما رکس که با بقیه فرق داشت، بیشتر اعتراض‌ها در حد شیشه شکستن بود. حادثه سینما رکس زمانی اتفاق افتاد که سینماهای ایران ورشکسته شده بودند و در سال‌های ۵۷ و ۵۶ به آن صورت فیلمی اکران نمی‌شد. هیچ گروه مبارزی، به‌خصوص سال‌های ۵۵ تا ۵۷ که بسیاری از گروه‌های مسلح هوادار امام به میدان آمدند – مثل گروه منصورون، صف، موحدین – به هیچ سینمایی حمله نکردند و اصلا جزو برنامه‌ها و اهداف و طرح‌هایشان نبود.

سال ۵۰ یا ۵۱ گروهی به سرکردگی مهدی رضایی، سینما «دروازه طلایی» قم را منفجر کردند که یک عمل خودجوش بود و آن موقع با مجاهدین خلق چندان ارتباط نداشت.

سینما رکس آبادان توسط چه کسانی و با چه انگیزه‌ای به آتش کشیده شد؟

یک‌سری روایت‌های رسمی و جعلی وجود دارد، یک‌سری شواهدی و اسنادی هم وجود دارد؛ به نظر من برای نتیجه‌گیری نمی‌شود به یکی از این روایت‌ها تکیه کرد؛ یعنی باید مجموع اینها مورد استفاده محقق و پژوهشگر باشد و برای ارزیابی از آن بهره بگیرد.

خب؛ وقتی سینما رکس در ۲۸ مرداد ۱۳۵۷ آتش گرفت از ساعت ۲۱:۳۰ دقیقه تا حدود ساعت ۴ الی ۴:۳۰ دقیقه صبح می‌سوخت. همان موقع رژیم شاه گروه‌های هوادار امام را محکوم کرد و گفت که این‌ها سینماها را آتش می‌زنند.

در مورد سابقه آتش زدن سینماها دوره‌ای هست در سال ۴۸ که یک‌سری از رؤسا و برخی صاحبان سینما به قصد گرفتن پول از بیمه، ملک خود را آتش می‌زدند تا منفعتی کسب کنند.

در سال ۵۷ که اوج انقلاب و نهضت بود، سینمای «آتلانتیک» که الان آفریقا نام دارد را آتش زدند، اما از فروردین ۵۷ تا ۲۸ مرداد همان سال تعداد سینماهایی که آتش گرفت چندان زیاد نبود.

فقط تعداد زیادی سینما در چهارده آبان ۵۷ یک روز بعد از حادثه ۱۳ آبان آتش گرفت که خیلی ماجرای مشکوکی بود. بر اساس اسنادی که از لانه جاسوسی و ساواک هست، شبهه آتیش زدن سینماها و مراکزی که توسط مأموران ساواک مطرح است؛ این را سفیر انگلیس هم در کتاب خاطراتش گفته است؛ حتی در خاطرات ارتشبد قره‌باغی هم هست که وقتی سینما آتش می‌گرفت، به مأمورین، نیروی حکومت نظامی و فرمانده نظامی می‌گفتند که چرا آتش را خاموش نمی‌کنید؟ چرا برخورد نمی‌کنید؟ مأمورین پاسخ می‌دادند که ساواک به ما گفته دخالت نکنید. یعنی در همان ۱۴ آبان هم یک‌سری از این آتش‌سوزی‌ها و چند جای دیگر به همین صورت بود.

اما در مورد سینما رکس، خب؛ رژیم شاه هواداران امام متهم کرد و از طرف دیگر مردم شاه و ساواک را مقصر می‌دانستند و محکوم می‌کردند، و هنگام خاکسپاری جان‌باختگان علیه فرمانداری نظامی آبادان و فرمانده ژاندارمری‌اش، شعار می‌دادند.

از طرف دیگر اسنادی وجود دارد که بعدا منتشر شد و شبهات را بیشتر کرد؛ وقتی ساعت ۹:۳۰ دقیقه سینما رکس آتش گرفت، فاصله کلانتری و شهربانی تا محل حادثه حدود ۱۰ دقیقه بود و فاصله آتش‌نشانی حدود ۱۰۰ متر یا برعکس – الان دقیقا خاطرم نیست -، اما آتش‌نشانی بعد از ۱ الی ۱/۵ ساعت به محل می‌رسد و وقتی در محل حاضر شد آب و وسایل اطفای حریق نداشت، از طرفی همچنین شیر آتش‌نشانی جلوی سینما خراب بود، این چیزی هست که در روزنامه‌های آن زمان منتشر شد. رئیس آتش‌نشانی و معاونش هم به آنجا نرفتند که وقتی از معاون رئیس آتش‌نشانی می‌پرسند که چرا نرفتی آنجا؟ پاسخ می‌دهد که «رئیس به من گفت که نرو، نباید در این کار دخالت کنی».

گروه‌ها

پیش‌نمایشی از اسلایدها برای آشنایی شما با کیفیت محتوا :