پاورپوینت کامل بازار گوشت در دوراهی تامین/ واردات ارزان‌تر است؛ تولید داخلی را چه کنیم؟

💡 پاورپوینت جامع و ویژه کامل بازار گوشت در دوراهی تامین/ واردات ارزان‌تر است؛ تولید داخلی را چه کنیم؟ – انتخابی بی‌نظیر برای ارائه شما!

📊 فایل پاورپوینت کامل:

کامل بازار گوشت در دوراهی تامین/ واردات ارزان‌تر است؛ تولید داخلی را چه کنیم؟ با ۵۲ اسلاید طراحی‌شده به‌صورت حرفه‌ای، آماده ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد. تمامی اسلایدها به‌صورت کاملاً دقیق تنظیم شده‌اند.

🎯 چرا این فایل پاورپوینت را انتخاب کنید؟

• این پاورپوینت به شما کمک می‌کند تا یک ارائه حرفه‌ای و درخشان داشته باشید که به‌سرعت توجه مخاطبان را به خود جلب می‌کند و آن‌ها را با محتوای شما همراه می‌سازد.
• ساده و شفاف: مطالب به گونه‌ای تدوین شده‌اند که به‌راحتی قابل فهم باشند، بنابراین شما به هیچ وجه درگیر پیچیدگی‌های محتوا نخواهید شد.
• آماده ارائه: نیازی به ویرایش یا تغییرات اضافی نیست؛ فایل به‌گونه‌ای طراحی شده که به‌سرعت بتوانید از آن در ارائه‌ها یا سمینارهای خود استفاده کنید.

✅ کیفیت تضمین‌شده:

کامل بازار گوشت در دوراهی تامین/ واردات ارزان‌تر است؛ تولید داخلی را چه کنیم؟ بدون هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا نقص در تنظیمات آماده شده است تا شما بتوانید بهترین ارائه را با اطمینان کامل انجام دهید.

⚠️ یادآوری:

اگر در این توضیحات هرگونه بهم‌ریختگی مشاهده کردید، دلیل آن کپی‌برداری از متن است. در فایل اصلی کامل بازار گوشت در دوراهی تامین/ واردات ارزان‌تر است؛ تولید داخلی را چه کنیم؟، هیچ مشکلی وجود ندارد و تمامی اسلایدها به‌صورت دقیق تنظیم شده‌اند.

🌟 همین حالا این پاورپوینت کامل را دریافت کنید و یک ارائه موفق و بی‌نقص داشته باشید!

بخشی از متن کامل بازار گوشت در دوراهی تامین/ واردات ارزان‌تر است؛ تولید داخلی را چه کنیم؟ :

در میزگردی که با حضور این دو فعال حوزه دام و گوشت در ایسنا برگزار شد، اختلاف بر سر میزان نیاز به واردات، به بحث درباره ظرفیت واقعی تولید، هزینه تمام‌شده، محدودیت منابع آب و راه‌های افزایش تولید بدون توسعه جمعیت دام کشیده شد و مباحثی عنوان شد که روایتی متفاوت از مسیر خودکفایی در تولید گوشت قرمز ارائه می‌دهد.

اختلاف این دو دیدگاه از جایی پررنگ می‌شود که پای ظرفیت تولید داخل و نقش واردات به میان می‌آید. دادرس معتقد است دولت می‌تواند بخشی از منابع ارزی واردات را به تقویت تولیدکنندگان داخلی اختصاص دهد تا کسری بازار از مسیر افزایش تولید جبران شود، در حالی که سالمی با اشاره به هزینه ارزی تولید گوشت با نهاده وارداتی و محدودیت منابع آب، واردات مستقیم را در شرایط فعلی راهکاری کم‌هزینه‌تر برای تامین بازار می‌داند.

این اختلاف دیدگاه در استناد به یک مطالعه درباره وضعیت تولید و تامین گوشت قرمز نیز خود را نشان می‌دهد، سالمی با اشاره به پژوهشی در دهه ۴۰ درباره ظرفیت خودکفایی غذایی ایران، محدودیت‌های اقلیمی و منابع آبی کشور را یکی از موانع خودکفایی کامل گوشت قرمز می‌داند، اما دادرس معتقد است نتایج مطالعه‌ای مربوط به بیش از شش دهه قبل را نمی‌توان بدون درنظر گرفتن تغییرات فناوری و افزایش بهره‌وری، به شرایط امروز تعمیم داد.

بخش دوم گزارش این میزگرد تخصصی را که با حضور افشین دادرس – مدیرعامل اتحادیه دام سبک – و رضا سالمی- دبیر انجمن واردکنندگان گوشت و فرآورده‌های خام دامی- برگزار شد در ادامه می‌خوانید:

سوال: میزان تولید دام در کشور به چه میزان است و آیا اساسا برای رفع نیاز کشور به واردات نیاز داریم؟

افزایش بهره‌وری دام موجود می‌تواند کسری بازار را جبران کند

دادرس: براساس گزارش‌های مرکز آمار ایران، در پایان سال ۱۴۰۴ و ابتدای سال ۱۴۰۵، جمعیت دام سبک کشور به حدود ۷۵ میلیون رأس رسید که نزدیک به ۵۷ میلیون رأس آن را گوسفند و بره و مابقی را بز تشکیل می‌داد. جمعیت دام سبک کشور در مقایسه با سال گذشته حدود پنج میلیون رأس افزایش یافته است. آمار مربوط به گوسفند و بز تقریباً مورد تأیید وزارت جهاد کشاورزی نیز قرار دارد. مرکز آمار ایران جمعیت گاو و گوساله کشور را حدود پنج میلیون رأس اعلام کرده است، درحالی‌که آمار وزارت جهاد کشاورزی از وجود حدود هفت میلیون رأس گاو و گوساله حکایت دارد.

پاسخ به این پرسش که آیا میزان تولید برای تامین بازار کفایت می‌کند یا خیر؟ به میزان مصرف سرانه‌ای بستگی دارد که مبنای محاسبه قرار می‌گیرد. مصرف سرانه گوشت در کشورهای حوزه خلیج فارس، با تفاوت‌هایی میان کشورها، حدود ۳۰ کیلوگرم است. مصرف سرانه گوشت در ایران نیز تا حدود ۱۰ تا ۱۲ سال قبل نزدیک به ۱۲ کیلوگرم بود. اگر مصرف سرانه ۱۲ کیلوگرمی مبنا قرار گیرد، براساس گزارش‌های وزارت جهاد کشاورزی، تولید سالانه گوشت کشور حدود ۹۵۰ تا ۹۶۰ هزار تن است و این میزان در داخل کشور تولید می‌شود.

تغییر احتمالی سهمینه و یا قیمت بنزین نیز می‌تواند هزینه حمل‌ونقل و در ادامه هزینه تمام‌شده تولید را افزایش دهد. بااین‌حال، طی ۲۰ تا ۲۵ سال گذشته، حمایت مؤثری از تولیدکننده در عمل مشاهده نکرده‌ایم و انتظار چندانی نیز برای اجرای چنین حمایت‌هایی نداریم. اگر دولت قصد کمک به بازار را دارد، بهتر است در انتهای زنجیره اقدام کند و با تقویت قدرت خرید مردم، توان آنها را برای تحمل افزایش هزینه‌ها بالا ببرد. تولیدکنندگان انتظار دریافت کمک مستقیم از دولت را ندارند؛ آنچه اهمیت دارد، حفظ قدرت خرید مصرف‌کننده است تا تقاضای بازار بیش از این آسیب نبیند.

آمار کشتارگاه‌های رسمی که مرکز آمار ایران منتشر می‌کند، حدود ۴۷۰ هزار تن است؛ اما این رقم فقط کشتار ثبت‌شده در کشتارگاه‌های رسمی حدود ۴۳۰ تا ۴۴۰ شهرستان را دربر می‌گیرد و کشتارهای انجام‌شده خارج از این مراکز در آن ثبت نمی‌شود. اگر تعداد زایش دام‌ها پس از کسر تلفات و دام‌هایی که برای حفظ گله‌های مولد نگهداری می‌شوند، با میانگین وزن لاشه اعلام‌شده از سوی مرکز آمار ایران محاسبه شود، میزان تولید به همان رقم ۹۵۰ تا ۹۶۰ هزار تن اعلام‌شده از سوی وزارت جهاد کشاورزی می‌رسد.

برای وضعیت فعلی نمی‌توان از واژه خودکفایی استفاده کرد و تعبیر دقیق‌تر، خوداتکایی است. مجموع نیاز کشور برای مصرف خانوار و بخش صنعت حدود یک میلیون و ۱۰۰ هزار تن گوشت در سال برآورد می‌شود. تا حدود ۱۰ تا ۱۵ سال قبل، عمده واردات مربوط به گوشت مورد نیاز صنایع بود و گوشت وارداتی سهم محدودی در مصرف خانوار داشت. بخشی از واردات نیز برای تأمین ذخایر راهبردی انجام می‌شد که معمولاً شامل گوشت منجمد بود. گاهی نیز گوشت‌های ارزان‌قیمت واردشده برای ذخایر، در اختیار بخش صنعت قرار می‌گرفت.

طی چند سال گذشته، این روند تغییر کرده و میزان واردات گوشت به ارقامی مانند ۱۴۰ هزار، ۱۷۰ هزار و حتی ۲۰۰ هزار تن رسیده است. چنین حجمی از واردات به بخش تولید آسیب زده و بازار و مصرف‌کنندگان را نیز تا حدودی با سردرگمی مواجه کرده است. به‌جز واردات مورد نیاز برای ذخایر راهبردی و مصارف صنعتی، کشور نیازی به واردات گوشت برای مصرف خانوار ندارد و این میزان در داخل قابل تولید است. حتی در صورت افزایش تقاضا، می‌توان بدون افزایش جمعیت گله‌ها و با تمرکز بر ارتقای بهره‌وری دام‌های موجود، تولید گوشت را افزایش داد.

بازار گوشت هر ماه با کسری ۱۰ تا ۱۵ هزار تنی روبه‌روست و نیازمند وارداتیم

سالمی: براساس آمار مرکز آمار ایران، جمعیت گوسفند و بره کشور حدود ۵۰ تا ۶۰ میلیون رأس و جمعیت بز حدود ۱۷ تا ۱۸ میلیون رأس است. از این تعداد، سالانه حدود ۹.۵ تا ۱۰ میلیون رأس گوسفند و بره و نزدیک به ۱.۵ تا دو میلیون رأس بز وارد چرخه کشتار می‌شوند. با احتساب تولید کشتارگاه‌های رسمی، آزادکشی‌ها و کشتارهایی که خارج از کشتارگاه‌های مجاز انجام می‌شود، متوسط تولید ماهانه گوشت کشور بین ۵۰ تا ۵۵ هزار تن است. در مقابل، مصرف ماهانه حدود ۶۵ تا ۷۰ هزار تن برآورد می‌شود؛ بنابراین متناسب با فصل و مناسبت‌های مختلف، بازار ماهانه با حدود ۱۰ تا ۱۵ هزار تن کسری مواجه است که بخشی از آن از طریق واردات تأمین می‌شود.

میزان واردات گوشت در سال گذشته حدود ۹۲ هزار تن بود. این رقم در سال قبل از آن به حدود ۲۳۸ هزار تن رسید، درحالی‌که واردات در دو سال پیش از آن به‌ترتیب حدود ۶۰ هزار و ۵۰ هزار تن بود. واردات ۲۳۸ هزار تنی بیش از نیاز بازار بود و این حجم از واردات مورد نیاز بازار نبود و پیامدهایی برای حوزه دام و تولید داخلی ایجاد کرد. بااین‌حال، در شرایط عادی برای کنترل بازار و جلوگیری از برهم‌خوردن تعادل عرضه و تقاضا، به‌طور متوسط ماهانه بین هشت تا ۱۰ هزار تن واردات نیاز داریم.

وزارت جهاد کشاورزی با توجه به سابقه تولید و برآورد مصرف، میزان مورد نیاز واردات سالانه را تعیین و متناسب با آن مجوز صادر می‌کند. در شرایط کنونی، میزان مورد نیاز برای واردات ماهانه حدود هشت تا ۱۰ هزار تن برآورد می‌شود.

سوال: چرا بازار گوشت ثبات قیمت ندارد؟

سالمی: قیمت هر کالا، ازجمله گوشت، تابع دو عامل اصلی است. نخستین عامل، هزینه تمام‌شده تولید و عامل دیگر، وضعیت عرضه و تقاضاست. قیمت مصرف‌کننده پیش از هر چیز از هزینه تمام‌شده کالا تأثیر می‌پذیرد. برای مثال، اگر هزینه تمام‌شده دام سبک با احتساب سود دامدار به رقم مشخصی برسد، افزایش تقاضا یا کاهش عرضه می‌تواند قیمت بازار را از آن رقم بالاتر ببرد. در مقابل، زمانی که تقاضا کاهش می‌یابد و عرضه کافی است، ممکن است دامدار ناچار شود محصول خود را حتی پایین‌تر از هزینه تمام‌شده عرضه کند. در شرایط کنونی، به‌دلیل تعطیلی مدارس و دانشگاه‌ها، کاهش فعالیت برخی مراکز عمده مصرف و شرایط حاکم بر کشور، تقاضای بازار کاهش یافته است. درعین‌حال، عرضه در وضعیت مناسبی قرار دارد و دامداران در برخی مناطق، دام را پایین‌تر از هزینه تمام‌شده عرضه می‌کنند.

بنابراین علت نبود ثبات قیمت در برخی دوره‌ها برهم‌خوردن تعادل عرضه و تقاضا است. کاهش قیمت با توجه به افزایش هزینه‌های تولید همیشه امکان‌پذیر نیست، اما بی‌ثباتی و روند افزایشی قیمت در مقاطعی رخ می‌دهد که نظام عرضه و تقاضای بازار از تعادل خارج می‌شود.

بیشتر بخوانید:

گوشت بوفالوی هندی در بازار ایران/ واردات برای جبران کسری، تولید در انتظار حمایت

ویدیو/ از بوفالوی هند تا دام ایرانی؛ دو نگاه به تنظیم بازار گوشت

دادرس: زمانی می‌توان انتظار ثبات قیمت را داشت که شرایط اقتصادی نیز باثبات باشد. تولید گوشت از شرایط عمومی اقتصاد تأثیر می‌پذیرد و هنگامی که نرخ تورم ماهانه نسبت به ماه قبل دو تا سه درصد افزایش می‌یابد، هزینه تمام‌شده تولید نیز بالا می‌رود. نمی‌توان انتظار داشت هزینه نهاده‌ها و سایر عوامل تولید افزایش یابد، اما قیمت محصول ثابت بماند؛ حتی اگر میزان تقاضا تغییری نکند. افزایش هزینه‌های تولید به‌طور طبیعی بر قیمت نهایی دام و گوشت اثر می‌گذارد.

در این قیمت‌گذاری‌ها هزینه حمل و نقل نیز تاثیرگذار است. سال گذشته در حوزه حمل‌ونقل سه یا چهار مرحله افزایش هزینه داشتیم. ابتدا نرخ حمل‌ونقل افزایش یافت و پس از آن قیمت لاستیک و روغن موتور بالا رفت. هر یک از این عوامل بر هزینه جابه‌جایی اثر می‌گذارد و افزایش هزینه حمل نهاده‌ها و مواد اولیه نیز در نهایت قیمت دام زنده و گوشت را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این افزایش‌ها در مقاطع زمانی مختلف رخ داده و به همین دلیل، در طول سال هم‌زمان با افزایش هزینه مؤلفه‌های حمل‌ونقل، قیمت دام زنده و گوشت نیز بالا رفته است. ثبات قیمت زمانی حاصل می‌شود که مؤلفه‌ها و عوامل تولید نیز ثبات داشته باشند؛ شرایطی که اکنون وجود ندارد.

تغییر احتمال

پیش‌نمایشی از اسلایدها برای آشنایی شما با کیفیت محتوا :